ਘਨ ਬੂੰਦਨ ਜਿਯੋ ਬਿਸਖੰ ਬਰਖੇ ॥੧੬॥
ghan boondan jiyo bisakhan barakhe |16|
And began to shoot arrows like the rain-drops.16.
ਜਨੁ ਘੋਰ ਕੈ ਸਿਆਮ ਘਟਾ ਘੁਮਡੀ ॥
jan ghor kai siaam ghattaa ghumaddee |
Like the roaring and advancing dark clouds,
ਅਸੁਰੇਸ ਅਨੀਕਨਿ ਤ੍ਰਯੋ ਉਮਿਡੀ ॥
asures aneekan trayo umiddee |
The forces of the demon-king marched forward.
ਜਗ ਮਾਤ ਬਿਰੂਥਨਿ ਮੋ ਧਸਿ ਕੈ ॥
jag maat biroothan mo dhas kai |
The Mother of the world, penetrating into the armies of the enemy,
ਧਨੁ ਸਾਇਕ ਹਾਥ ਗਹਿਯੋ ਹਸਿ ਕੈ ॥੧੭॥
dhan saaeik haath gahiyo has kai |17|
She caught hold of the bow and arrows smilingly.17.
ਰਣ ਕੁੰਜਰ ਪੁੰਜ ਗਿਰਾਇ ਦੀਏ ॥
ran kunjar punj giraae dee |
She overthrew in the battlefield the herds of elephants,
ਇਕ ਖੰਡ ਅਖੰਡ ਦੁਖੰਡ ਕੀਏ ॥
eik khandd akhandd dukhandd kee |
And chopped into halves some of them.
ਸਿਰ ਏਕਨਿ ਚੋਟ ਨਿਫੋਟ ਬਹੀ ॥
sir ekan chott nifott bahee |
On the heads of some of them she struck such a mighty blow,
ਤਰਵਾਰ ਹੁਐ ਤਰਵਾਰ ਰਹੀ ॥੧੮॥
taravaar huai taravaar rahee |18|
That the bodies were pierced from the heads to the foot-palm.
ਤਨ ਝਝਰ ਹੁਐ ਰਣ ਭੂਮਿ ਗਿਰੇ ॥
tan jhajhar huai ran bhoom gire |
The decayed bodies fell in the battlefield
ਇਕ ਭਾਜ ਚਲੇ ਫਿਰ ਕੈ ਨ ਫਿਰੇ ॥
eik bhaaj chale fir kai na fire |
Some ran away and did not return
ਇਕਿ ਹਾਥ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਆਨਿ ਬਹੇ ॥
eik haath hathiaar lai aan bahe |
Some have caught hold of weapons and entered the battlefield
ਲਰਿ ਕੈ ਮਰਿ ਕੈ ਗਿਰਿ ਖੇਤਿ ਰਹੇ ॥੧੯॥
lar kai mar kai gir khet rahe |19|
And after fighting have died and fallen in the field.19.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥
naraaj chhand |
NARAAJ STANZA
ਤਹਾ ਸੁ ਦੈਤ ਰਾਜਯੰ ॥
tahaa su dait raajayan |
ਸਜੇ ਸੋ ਸਰਬ ਸਾਜਯੰ ॥
saje so sarab saajayan |
Then the demon-king gathered all the war-paraphernalis.
ਤੁਰੰਗ ਆਪ ਬਾਹੀਯੰ ॥
turang aap baaheeyan |
ਬਧੰ ਸੁ ਮਾਤ ਚਾਹੀਯੰ ॥੨੦॥
badhan su maat chaaheeyan |20|
He drove his horse forward and wanted to kill the Mother (goddess).20.
ਤਬੈ ਦ੍ਰੁਗਾ ਬਕਾਰਿ ਕੈ ॥
tabai drugaa bakaar kai |
ਕਮਾਣ ਬਾਣ ਧਾਰਿ ਕੈ ॥
kamaan baan dhaar kai |
Then the goddess Durga challenged him, taking up her bow and arrows
ਸੁ ਘਾਵ ਚਾਮਰੰ ਕੀਯੋ ॥
su ghaav chaamaran keeyo |
ਉਤਾਰ ਹਸਤਿ ਤੇ ਦੀਯੋ ॥੨੧॥
autaar hasat te deeyo |21|
She wounded (one of) the generals named Chamar and threw him down on the ground from his elephatnt.21
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
bhujang prayaat chhand |
BHUJANG PRAYAAT STANZA
ਤਬੈ ਬੀਰ ਕੋਪੰ ਬਿੜਾਲਾਛ ਨਾਮੰ ॥
tabai beer kopan birraalaachh naaman |
Then the hero named Biralachh was filled with ire.
ਸਜੇ ਸਸਤ੍ਰ ਦੇਹੰ ਚਲੋ ਜੁਧ ਧਾਮੰ ॥
saje sasatr dehan chalo judh dhaaman |
He bedecked himself with weapons and walked towards the battlefield.
ਸਿਰੰ ਸਿੰਘ ਕੇ ਆਨਿ ਘਾਯੰ ਪ੍ਰਹਾਰੰ ॥
siran singh ke aan ghaayan prahaaran |
He struck his weapon on the head of the lion and wounded him,
ਬਲੀ ਸਿੰਘ ਸੋ ਹਾਥ ਸੋ ਮਾਰਿ ਡਾਰੰ ॥੨੨॥
balee singh so haath so maar ddaaran |22|
But the brave lion killed him with his hands.22.
ਬਿੜਾਲਾਛ ਮਾਰੇ ਸੁ ਪਿੰਗਾਛ ਧਾਏ ॥
birraalaachh maare su pingaachh dhaae |
When Biralachh was killed, Pinagachh ran forward
ਦ੍ਰੁਗਾ ਸਾਮੁਹੇ ਬੋਲ ਬਾਕੇ ਸੁਨਾਏ ॥
drugaa saamuhe bol baake sunaae |
Going in front of Durga, he uttered some inronical words.
ਕਰੀ ਅਭ੍ਰਿ ਜ੍ਯੋ ਗਰਜ ਕੈ ਬਾਣ ਬਰਖੰ ॥
karee abhr jayo garaj kai baan barakhan |
Roaring like a cloud, he showered a volley of arrows
ਮਹਾ ਸੂਰ ਬੀਰੰ ਭਰੇ ਜੁਧ ਹਰਖੰ ॥੨੩॥
mahaa soor beeran bhare judh harakhan |23|
That great hero was filled with pleasure in the battlefield.23.
ਤਬੈ ਦੇਵੀਅੰ ਪਾਣਿ ਬਾਣੰ ਸੰਭਾਰੰ ॥
tabai deveean paan baanan sanbhaaran |
Then the goddess caught hold of her bow and arrows.
ਹਨਿਯੋ ਦੁਸਟ ਕੇ ਘਾਇ ਸੀਸੰ ਮਝਾਰੰ ॥
haniyo dusatt ke ghaae seesan majhaaran |
She wounded the tyrant on his head with her shaft
ਗਿਰਿਯੋ ਝੂਮਿ ਭੂਮੰ ਗਏ ਪ੍ਰਾਣ ਛੁਟੰ ॥
giriyo jhoom bhooman ge praan chhuttan |
Who swayed, fell down of the goround and breathed his last.
ਮਨੋ ਮੇਰ ਕੋ ਸਾਤਵੌ ਸ੍ਰਿੰਗ ਟੁਟੰ ॥੨੪॥
mano mer ko saatavau sring ttuttan |24|
It seemed that the seventh peak of Sumeru mountain had fallen down.24.
ਗਿਰੈ ਬੀਰ ਪਿੰਗਾਛ ਦੇਬੀ ਸੰਘਾਰੇ ॥
girai beer pingaachh debee sanghaare |
When the warriors like Pingachh fell in the field,
ਚਲੇ ਅਉਰੁ ਬੀਰੰ ਹਥਿਆਰੰ ਉਘਾਰੇ ॥
chale aaur beeran hathiaaran ughaare |
Other warriors holding their weapons marched forward.
ਤਬੈ ਰੋਸਿ ਦੇਬਿਯੰ ਸਰੋਘੰ ਚਲਾਏ ॥
tabai ros debiyan saroghan chalaae |
Then the goddess in great ire shot many arrows,
ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਨ ਕੇ ਜੁਧ ਮਧੰ ਗਿਰਾਏ ॥੨੫॥
binaa praan ke judh madhan giraae |25|
Which laid to rest many warriors in the battlefield.25.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਜੇ ਜੇ ਸਤ੍ਰੁ ਸਾਮੁਹੇ ਆਏ ॥
je je satru saamuhe aae |
ਸਬੈ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਏ ॥
sabai devataa maar giraae |
The enemies who came before the goddess, they were all killed by her.
ਸੈਨਾ ਸਕਲ ਜਬੈ ਹਨਿ ਡਾਰੀ ॥
sainaa sakal jabai han ddaaree |
ਆਸੁਰੇਸ ਕੋਪਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥੨੬॥
aasures kopaa ahankaaree |26|
When all the army was thus effaced, then the egoistic demon-king was filled with rage.26.
ਆਪ ਜੁਧ ਤਬ ਕੀਆ ਭਵਾਨੀ ॥
aap judh tab keea bhavaanee |
ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਹਨੈ ਪਖਰੀਆ ਬਾਨੀ ॥
chun chun hanai pakhareea baanee |
Then the goddess Durga herself waged the war, and picked up and killed the warriors wearing armour.
ਕ੍ਰੋਧ ਜੁਆਲ ਮਸਤਕ ਤੇ ਬਿਗਸੀ ॥
krodh juaal masatak te bigasee |
ਤਾ ਤੇ ਆਪ ਕਾਲਿਕਾ ਨਿਕਸੀ ॥੨੭॥
taa te aap kaalikaa nikasee |27|
The flame of ire manifested itself from her forehead, which appeared in the form of goddess kalka.27.
