ਆਇਆ ਓਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥
aaeaa ohu paravaan hai ji kul kaa kare udhaar |
Celebrated and approved is the coming into the world of such a person, who saves all his generations as well.
ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪੁਛੀਐ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥
agai jaat na puchheeai karanee sabad hai saar |
Hereafter, no one is questioned about social status; excellent and sublime is the practice of the Word of the Shabad.
ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਣਾ ਬਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
hor koorr parranaa koorr kamaavanaa bikhiaa naal piaar |
Other study is false, and other actions are false; such people are in love with poison.
ਅੰਦਰਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥
andar sukh na hovee manamukh janam khuaar |
They do not find any peace within themselves; the self-willed manmukhs waste away their lives.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੨॥
naanak naam rate se ubare gur kai het apaar |2|
O Nanak, those who are attuned to the Naam are saved; they have infinite love for the Guru. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਆਪੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਦਾ ਆਪੇ ਸਭੁ ਸਚਾ ॥
aape kar kar vekhadaa aape sabh sachaa |
He Himself creates the creation, and gazes upon it; He Himself is totally True.
ਜੋ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਖਸਮ ਕਾ ਸੋਈ ਨਰੁ ਕਚਾ ॥
jo hukam na boojhai khasam kaa soee nar kachaa |
One who does not understand the Hukam, the Command of his Lord and Master, is false.
ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ॥
jit bhaavai tith laaeidaa guramukh har sachaa |
By the Pleasure of His Will, the True Lord joins the Gurmukh to Himself.
ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਰਚਾ ॥
sabhanaa kaa saahib ek hai gurasabadee rachaa |
He is the One Lord and Master of all; through the Word of the Guru's Shabad, we are blended with Him.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਭਿ ਤਿਸ ਦੇ ਜਚਾ ॥
guramukh sadaa salaaheeai sabh tis de jachaa |
The Gurmukhs praise Him forever; all are beggars of Him.
ਜਿਉ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਚਾਇਦਾ ਤਿਵ ਹੀ ਕੋ ਨਚਾ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥
jiau naanak aap nachaaeidaa tiv hee ko nachaa |22|1| sudh |
O Nanak, as He Himself makes us dance, we dance. ||22||1|| Sudh||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਾਰੂ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maaroo vaar mahalaa 5 |
Vaar Of Maaroo, Fifth Mehl,
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa 5 |
Dakhanay, Fifth Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਤੂ ਚਉ ਸਜਣ ਮੈਡਿਆ ਡੇਈ ਸਿਸੁ ਉਤਾਰਿ ॥
too chau sajan maiddiaa ddeee sis utaar |
If You tell me to, O my Friend, I will cut off my head and give it to You.
ਨੈਣ ਮਹਿੰਜੇ ਤਰਸਦੇ ਕਦਿ ਪਸੀ ਦੀਦਾਰੁ ॥੧॥
nain mahinje tarasade kad pasee deedaar |1|
My eyes long for You; when will I see Your Vision? ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਨੀਹੁ ਮਹਿੰਜਾ ਤਊ ਨਾਲਿ ਬਿਆ ਨੇਹ ਕੂੜਾਵੇ ਡੇਖੁ ॥
neehu mahinjaa taoo naal biaa neh koorraave ddekh |
I am in love with You; I have seen that other love is false.
ਕਪੜ ਭੋਗ ਡਰਾਵਣੇ ਜਿਚਰੁ ਪਿਰੀ ਨ ਡੇਖੁ ॥੨॥
kaparr bhog ddaraavane jichar piree na ddekh |2|
Even clothes and food are frightening to me, as long as I do not see my Beloved. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਉਠੀ ਝਾਲੂ ਕੰਤੜੇ ਹਉ ਪਸੀ ਤਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥
autthee jhaaloo kantarre hau pasee tau deedaar |
I rise early, O my Husband Lord, to behold Your Vision.
ਕਾਜਲੁ ਹਾਰੁ ਤਮੋਲ ਰਸੁ ਬਿਨੁ ਪਸੇ ਹਭਿ ਰਸ ਛਾਰੁ ॥੩॥
kaajal haar tamol ras bin pase habh ras chhaar |3|
Eye make-up, garlands of flowers, and the flavor of betel leaf, are all nothing but dust, without seeing You. ||3||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਭੁ ਧਾਰਿਆ ॥
too sachaa saahib sach sach sabh dhaariaa |
You are True, O my True Lord and Master; You uphold all that is true.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੀਤੋ ਥਾਟੁ ਸਿਰਜਿ ਸੰਸਾਰਿਆ ॥
guramukh keeto thaatt siraj sansaariaa |
You created the world, making a place for the Gurmukhs.
ਹਰਿ ਆਗਿਆ ਹੋਏ ਬੇਦ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥
har aagiaa hoe bed paap pun veechaariaa |
By the Will of the Lord, the Vedas came into being; they discriminate between sin and virtue.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਿਸਥਾਰਿਆ ॥
brahamaa bisan mahes trai gun bisathaariaa |
You created Brahma, Vishnu and Shiva, and the expanse of the three qualities.
ਨਵ ਖੰਡ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਸਾਜਿ ਹਰਿ ਰੰਗ ਸਵਾਰਿਆ ॥
nav khandd prithamee saaj har rang savaariaa |
Creating the world of the nine regions, O Lord, You have embellished it with beauty.
ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਅੰਤਰਿ ਕਲ ਧਾਰਿਆ ॥
vekee jant upaae antar kal dhaariaa |
Creating the beings of various kinds, You infused Your power into them.
ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥
teraa ant na jaanai koe sach sirajanahaariaa |
No one knows Your limit, O True Creator Lord.
ਤੂ ਜਾਣਹਿ ਸਭ ਬਿਧਿ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੧॥
too jaaneh sabh bidh aap guramukh nisataariaa |1|
You Yourself know all ways and means; You Yourself save the Gurmukhs. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa 5 |
Dakhanay, Fifth Mehl:
ਜੇ ਤੂ ਮਿਤ੍ਰੁ ਅਸਾਡੜਾ ਹਿਕ ਭੋਰੀ ਨਾ ਵੇਛੋੜਿ ॥
je too mitru asaaddarraa hik bhoree naa vechhorr |
If You are my friend, then don't separate Yourself from me, even for an instant.
ਜੀਉ ਮਹਿੰਜਾ ਤਉ ਮੋਹਿਆ ਕਦਿ ਪਸੀ ਜਾਨੀ ਤੋਹਿ ॥੧॥
jeeo mahinjaa tau mohiaa kad pasee jaanee tohi |1|
My soul is fascinated and enticed by You; when will I see You, O my Love? ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਦੁਰਜਨ ਤੂ ਜਲੁ ਭਾਹੜੀ ਵਿਛੋੜੇ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥
durajan too jal bhaaharree vichhorre mar jaeh |
Burn in the fire, you evil person; O separation, be dead.
ਕੰਤਾ ਤੂ ਸਉ ਸੇਜੜੀ ਮੈਡਾ ਹਭੋ ਦੁਖੁ ਉਲਾਹਿ ॥੨॥
kantaa too sau sejarree maiddaa habho dukh ulaeh |2|
O my Husband Lord, please sleep upon my bed, that all my sufferings may be gone. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਦੁਰਜਨੁ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਹੈ ਵੇਛੋੜਾ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ॥
durajan doojaa bhaau hai vechhorraa haumai rog |
The evil person is engrossed in the love of duality; through the disease of egotism, he suffers separation.
ਸਜਣੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਸੁ ਮਿਲਿ ਕੀਚੈ ਭੋਗੁ ॥੩॥
sajan sachaa paatisaahu jis mil keechai bhog |3|
The True Lord King is my friend; meeting with Him, I am so happy. ||3||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਬੇਅੰਤੁ ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੈ ਕਉਣੁ ॥
too agam deaal beant teree keemat kahai kaun |
You are inaccessible, merciful and infinite; who can estimate Your worth?
ਤੁਧੁ ਸਿਰਜਿਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤੂ ਨਾਇਕੁ ਸਗਲ ਭਉਣ ॥
tudh sirajiaa sabh sansaar too naaeik sagal bhaun |
You created the entire universe; You are the Master of all the worlds.
ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਸਗਲ ਰਉਣ ॥
teree kudarat koe na jaanai mere tthaakur sagal raun |
No one knows Your creative power, O my all-pervading Lord and Master.
ਤੁਧੁ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਤੂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਜਗ ਉਧਰਣ ॥
tudh aparr koe na sakai too abinaasee jag udharan |
No one can equal You; You are imperishable and eternal, the Savior of the world.
