ਜਿਨਿ ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਸ ਕੈ ਕੁਲਿ ਲਾਗੀ ਗਾਰੀ ॥
jin aisaa naam visaariaa meraa har har tis kai kul laagee gaaree |
One who forgets such a Name of the Lord, Har, Har - his family is dishonored.
ਹਰਿ ਤਿਸ ਕੈ ਕੁਲਿ ਪਰਸੂਤਿ ਨ ਕਰੀਅਹੁ ਤਿਸੁ ਬਿਧਵਾ ਕਰਿ ਮਹਤਾਰੀ ॥੨॥
har tis kai kul parasoot na kareeahu tis bidhavaa kar mahataaree |2|
His family is sterile and barren, and his mother is made a widow. ||2||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਆਨਿ ਮਿਲਾਵਹੁ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਜਿਸੁ ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥
har har aan milaavahu gur saadhoo jis ahinis har ur dhaaree |
O Lord, let me meet the Holy Guru, who night and day keep the Lord enshrined in his heart.
ਗੁਰਿ ਡੀਠੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਿਖੁ ਬਿਗਸੈ ਜਿਉ ਬਾਰਿਕੁ ਦੇਖਿ ਮਹਤਾਰੀ ॥੩॥
gur ddeetthai gur kaa sikh bigasai jiau baarik dekh mahataaree |3|
Seeing the Guru, the GurSikh blossoms forth, like the child seeing his mother. ||3||
ਧਨ ਪਿਰ ਕਾ ਇਕ ਹੀ ਸੰਗਿ ਵਾਸਾ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਭੀਤਿ ਕਰਾਰੀ ॥
dhan pir kaa ik hee sang vaasaa vich haumai bheet karaaree |
The soul-bride and the Husband Lord live together as one, but the hard wall of egotism has come between them.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਉਮੈ ਭੀਤਿ ਤੋਰੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਮਿਲੇ ਬਨਵਾਰੀ ॥੪॥੧॥
gur poorai haumai bheet toree jan naanak mile banavaaree |4|1|
The Perfect Guru demolishes the wall of egotism; servant Nanak has met the Lord, the Lord of the World. ||4||1||
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥
malaar mahalaa 4 |
Malaar, Fourth Mehl:
ਗੰਗਾ ਜਮੁਨਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਸਰਸੁਤੀ ਤੇ ਕਰਹਿ ਉਦਮੁ ਧੂਰਿ ਸਾਧੂ ਕੀ ਤਾਈ ॥
gangaa jamunaa godaavaree sarasutee te kareh udam dhoor saadhoo kee taaee |
The Ganges, the Jamunaa, the Godaavari and the Saraswati - these rivers strive for the dust of the feet of the Holy.
ਕਿਲਵਿਖ ਮੈਲੁ ਭਰੇ ਪਰੇ ਹਮਰੈ ਵਿਚਿ ਹਮਰੀ ਮੈਲੁ ਸਾਧੂ ਕੀ ਧੂਰਿ ਗਵਾਈ ॥੧॥
kilavikh mail bhare pare hamarai vich hamaree mail saadhoo kee dhoor gavaaee |1|
Overflowing with their filthy sins, the mortals take cleansing baths in them; the rivers' pollution is washed away by the dust of the feet of the Holy. ||1||
ਤੀਰਥਿ ਅਠਸਠਿ ਮਜਨੁ ਨਾਈ ॥
teerath atthasatth majan naaee |
Instead of bathing at the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage, take your cleansing bath in the Name.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਕੀ ਧੂਰਿ ਪਰੀ ਉਡਿ ਨੇਤ੍ਰੀ ਸਭ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satasangat kee dhoor paree udd netree sabh duramat mail gavaaee |1| rahaau |
When the dust of the feet of the Sat Sangat rises up into the eyes, all filthy evil-mindedness is removed. ||1||Pause||
ਜਾਹਰਨਵੀ ਤਪੈ ਭਾਗੀਰਥਿ ਆਣੀ ਕੇਦਾਰੁ ਥਾਪਿਓ ਮਹਸਾਈ ॥
jaaharanavee tapai bhaageerath aanee kedaar thaapio mahasaaee |
Bhaageerat'h the penitent brought the Ganges down, and Shiva established Kaydaar.
ਕਾਂਸੀ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਚਰਾਵਤ ਗਾਊ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਜਨ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੨॥
kaansee krisan charaavat gaaoo mil har jan sobhaa paaee |2|
Krishna grazed cows in Kaashi; through the humble servant of the Lord, these places became famous. ||2||
ਜਿਤਨੇ ਤੀਰਥ ਦੇਵੀ ਥਾਪੇ ਸਭਿ ਤਿਤਨੇ ਲੋਚਹਿ ਧੂਰਿ ਸਾਧੂ ਕੀ ਤਾਈ ॥
jitane teerath devee thaape sabh titane locheh dhoor saadhoo kee taaee |
And all the sacred shrines of pilgrimage established by the gods, long for the dust of the feet of the Holy.
ਹਰਿ ਕਾ ਸੰਤੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਸਾਧੂ ਲੈ ਤਿਸ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮੁਖਿ ਲਾਈ ॥੩॥
har kaa sant milai gur saadhoo lai tis kee dhoor mukh laaee |3|
Meeting with the Lord's Saint, the Holy Guru, I apply the dust of His feet to my face. ||3||
ਜਿਤਨੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਤੁਮਰੀ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਤਿਤਨੀ ਲੋਚੈ ਧੂਰਿ ਸਾਧੂ ਕੀ ਤਾਈ ॥
jitanee srisatt tumaree mere suaamee sabh titanee lochai dhoor saadhoo kee taaee |
And all the creatures of Your Universe, O my Lord and Master, long for the dust of the feet of the Holy.
ਨਾਨਕ ਲਿਲਾਟਿ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਾਧੂ ਧੂਰਿ ਦੇ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਈ ॥੪॥੨॥
naanak lilaatt hovai jis likhiaa tis saadhoo dhoor de har paar langhaaee |4|2|
O Nanak, one who has such destiny inscribed on his forehead, is blessed with the dust of the feet of the Holy; the Lord carries him across. ||4||2||
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥
malaar mahalaa 4 |
Malaar, Fourth Mehl:
ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਹਰਿ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ॥
tis jan kau har meetth lagaanaa jis har har kripaa karai |
The Lord seems sweet to that humble being who is blessed by the Grace of the Lord.
ਤਿਸ ਕੀ ਭੂਖ ਦੂਖ ਸਭਿ ਉਤਰੈ ਜੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ॥੧॥
tis kee bhookh dookh sabh utarai jo har gun har ucharai |1|
His hunger and pain are totally taken away; he chants the Glorious Praises of the Lord, Har, Har. ||1||
ਜਪਿ ਮਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਰੈ ॥
jap man har har har nisatarai |
Meditating on the Lord, Har, Har, Har, the mortal is emancipated.
ਗੁਰ ਕੇ ਬਚਨ ਕਰਨ ਸੁਨਿ ਧਿਆਵੈ ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਪਾਰਿ ਪਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur ke bachan karan sun dhiaavai bhav saagar paar parai |1| rahaau |
One who listens to the Guru's Teachings and meditates on them, is carried across the terrifying world-ocean. ||1||Pause||
ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੇ ਹਮ ਹਾਟਿ ਬਿਹਾਝੇ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ॥
tis jan ke ham haatt bihaajhe jis har har kripaa karai |
I am the slave of that humble being, who is blessed by the Grace of the Lord, Har, Har.
ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਮਿਲਿਆਂ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਭ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਹਰੈ ॥੨॥
har jan kau miliaan sukh paaeeai sabh duramat mail harai |2|
Meeting with the Lord's humble servant, peace is obtained; all the pollution and filth of evil-mindedness is washed away. ||2||
ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਹਰਿ ਭੂਖ ਲਗਾਨੀ ਜਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਜਾ ਹਰਿ ਗੁਨ ਬਿਚਰੈ ॥
har jan kau har bhookh lagaanee jan tripatai jaa har gun bicharai |
The humble servant of the Lord feels hunger only for the Lord. He is satisfied only when he chants the Lord's Glories.
ਹਰਿ ਕਾ ਜਨੁ ਹਰਿ ਜਲ ਕਾ ਮੀਨਾ ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਫੂਟਿ ਮਰੈ ॥੩॥
har kaa jan har jal kaa meenaa har bisarat foott marai |3|
The humble servant of the Lord is a fish in the Water of the Lord. Forgetting the Lord, he would dry up and die. ||3||
ਜਿਨਿ ਏਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਸੋ ਜਾਨੈ ਕੈ ਜਾਨੈ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਧਰੈ ॥
jin eeh preet laaee so jaanai kai jaanai jis man dharai |
He alone knows this love, who enshrines it within his mind.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਦੇਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਸਭ ਤਨ ਕੀ ਭੂਖ ਟਰੈ ॥੪॥੩॥
jan naanak har dekh sukh paavai sabh tan kee bhookh ttarai |4|3|
Servant Nanak gazes upon the Lord and is at peace; The hunger of his body is totally satisfied. ||4||3||
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥
malaar mahalaa 4 |
Malaar, Fourth Mehl:
ਜਿਤਨੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਨੇ ਤਿਤਨੇ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਲਿਖਾਵੈ ॥
jitane jeea jant prabh keene titane sir kaar likhaavai |
All the beings and creatures which God has created - on their foreheds, He has written their destiny.
ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਹਰਿ ਦੀਨੑ ਵਡਾਈ ਹਰਿ ਜਨੁ ਹਰਿ ਕਾਰੈ ਲਾਵੈ ॥੧॥
har jan kau har deena vaddaaee har jan har kaarai laavai |1|
The Lord blesses His humble servant with glorious greatness. The Lord enjoins him to his tasks. ||1||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ॥
satigur har har naam drirraavai |
The True Guru implants the Naam, the Name of the Lord, Har, Har, within.
