ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਏ ॥੩॥
naanak taa kai laagau paae |3|
Nanak grasps the feet of those humble beings. ||3||
ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ ॥
prabh kaa simaran sabh te aoochaa |
The remembrance of God is the highest and most exalted of all.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੇ ਮੂਚਾ ॥
prabh kai simaran udhare moochaa |
In the remembrance of God, many are saved.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥
prabh kai simaran trisanaa bujhai |
In the remembrance of God, thirst is quenched.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੁਝੈ ॥
prabh kai simaran sabh kichh sujhai |
In the remembrance of God, all things are known.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਨਾਹੀ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸਾ ॥
prabh kai simaran naahee jam traasaa |
In the remembrance of God, there is no fear of death.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ॥
prabh kai simaran pooran aasaa |
In the remembrance of God, hopes are fulfilled.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਮਨ ਕੀ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥
prabh kai simaran man kee mal jaae |
In the remembrance of God, the filth of the mind is removed.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥
amrit naam rid maeh samaae |
The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, is absorbed into the heart.
ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਬਸਹਿ ਸਾਧ ਕੀ ਰਸਨਾ ॥
prabh jee baseh saadh kee rasanaa |
God abides upon the tongues of His Saints.
ਨਾਨਕ ਜਨ ਕਾ ਦਾਸਨਿ ਦਸਨਾ ॥੪॥
naanak jan kaa daasan dasanaa |4|
Nanak is the servant of the slave of His slaves. ||4||
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਧਨਵੰਤੇ ॥
prabh kau simareh se dhanavante |
Those who remember God are wealthy.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਪਤਿਵੰਤੇ ॥
prabh kau simareh se pativante |
Those who remember God are honorable.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਨ ॥
prabh kau simareh se jan paravaan |
Those who remember God are approved.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਧਾਨ ॥
prabh kau simareh se purakh pradhaan |
Those who remember God are the most distinguished persons.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸਿ ਬੇਮੁਹਤਾਜੇ ॥
prabh kau simareh si bemuhataaje |
Those who remember God are not lacking.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸਿ ਸਰਬ ਕੇ ਰਾਜੇ ॥
prabh kau simareh si sarab ke raaje |
Those who remember God are the rulers of all.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥
prabh kau simareh se sukhavaasee |
Those who remember God dwell in peace.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥
prabh kau simareh sadaa abinaasee |
Those who remember God are immortal and eternal.
ਸਿਮਰਨ ਤੇ ਲਾਗੇ ਜਿਨ ਆਪਿ ਦਇਆਲਾ ॥
simaran te laage jin aap deaalaa |
They alone hold to the remembrance of Him, unto whom He Himself shows His Mercy.
ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੀ ਮੰਗੈ ਰਵਾਲਾ ॥੫॥
naanak jan kee mangai ravaalaa |5|
Nanak begs for the dust of their feet. ||5||
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ॥
prabh kau simareh se praupakaaree |
Those who remember God generously help others.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥
prabh kau simareh tin sad balihaaree |
Those who remember God - to them, I am forever a sacrifice.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਮੁਖ ਸੁਹਾਵੇ ॥
prabh kau simareh se mukh suhaave |
Those who remember God - their faces are beautiful.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਸੂਖਿ ਬਿਹਾਵੈ ॥
prabh kau simareh tin sookh bihaavai |
Those who remember God abide in peace.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਆਤਮੁ ਜੀਤਾ ॥
prabh kau simareh tin aatam jeetaa |
Those who remember God conquer their souls.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਾ ॥
prabh kau simareh tin niramal reetaa |
Those who remember God have a pure and spotless lifestyle.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਅਨਦ ਘਨੇਰੇ ॥
prabh kau simareh tin anad ghanere |
Those who remember God experience all sorts of joys.
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਬਸਹਿ ਹਰਿ ਨੇਰੇ ॥
prabh kau simareh baseh har nere |
Those who remember God abide near the Lord.
ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿ ॥
sant kripaa te anadin jaag |
By the Grace of the Saints, one remains awake and aware, night and day.
ਨਾਨਕ ਸਿਮਰਨੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥੬॥
naanak simaran poorai bhaag |6|
O Nanak, this meditative remembrance comes only by perfect destiny. ||6||
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ॥
prabh kai simaran kaaraj poore |
Remembering God, one's works are accomplished.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਕਬਹੁ ਨ ਝੂਰੇ ॥
prabh kai simaran kabahu na jhoore |
Remembering God, one never grieves.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਹਰਿ ਗੁਨ ਬਾਨੀ ॥
prabh kai simaran har gun baanee |
Remembering God, one speaks the Glorious Praises of the Lord.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਨੀ ॥
prabh kai simaran sehaj samaanee |
Remembering God, one is absorbed into the state of intuitive ease.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਨਿਹਚਲ ਆਸਨੁ ॥
prabh kai simaran nihachal aasan |
Remembering God, one attains the unchanging position.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸਨੁ ॥
prabh kai simaran kamal bigaasan |
Remembering God, the heart-lotus blossoms forth.
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਅਨਹਦ ਝੁਨਕਾਰ ॥
prabh kai simaran anahad jhunakaar |
Remembering God, the unstruck melody vibrates.
ਸੁਖੁ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਨ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰ ॥
sukh prabh simaran kaa ant na paar |
The peace of the meditative remembrance of God has no end or limitation.
ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਮਇਆ ॥
simareh se jan jin kau prabh meaa |
They alone remember Him, upon whom God bestows His Grace.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਜਨ ਸਰਨੀ ਪਇਆ ॥੭॥
naanak tin jan saranee peaa |7|
Nanak seeks the Sanctuary of those humble beings. ||7||
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿ ਭਗਤ ਪ੍ਰਗਟਾਏ ॥
har simaran kar bhagat pragattaae |
Remembering the Lord, His devotees are famous and radiant.
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਲਗਿ ਬੇਦ ਉਪਾਏ ॥
har simaran lag bed upaae |
Remembering the Lord, the Vedas were composed.
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਭਏ ਸਿਧ ਜਤੀ ਦਾਤੇ ॥
har simaran bhe sidh jatee daate |
Remembering the Lord, we become Siddhas, celibates and givers.
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਨੀਚ ਚਹੁ ਕੁੰਟ ਜਾਤੇ ॥
har simaran neech chahu kuntt jaate |
Remembering the Lord, the lowly become known in all four directions.
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਧਾਰੀ ਸਭ ਧਰਨਾ ॥
har simaran dhaaree sabh dharanaa |
For the remembrance of the Lord, the whole world was established.
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ ਕਾਰਨ ਕਰਨਾ ॥
simar simar har kaaran karanaa |
Remember, remember in meditation the Lord, the Creator, the Cause of causes.
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਕੀਓ ਸਗਲ ਅਕਾਰਾ ॥
har simaran keeo sagal akaaraa |
For the remembrance of the Lord, He created the whole creation.
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨ ਮਹਿ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥
har simaran meh aap nirankaaraa |
In the remembrance of the Lord, He Himself is Formless.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਆ ॥
kar kirapaa jis aap bujhaaeaa |
By His Grace, He Himself bestows understanding.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਤਿਨਿ ਪਾਇਆ ॥੮॥੧॥
naanak guramukh har simaran tin paaeaa |8|1|
O Nanak, the Gurmukh attains the remembrance of the Lord. ||8||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |
Salok:
ਦੀਨ ਦਰਦ ਦੁਖ ਭੰਜਨਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਨਾਥ ਅਨਾਥ ॥
deen darad dukh bhanjanaa ghatt ghatt naath anaath |
O Destroyer of the pains and the suffering of the poor, O Master of each and every heart, O Masterless One:
ਸਰਣਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ਆਇਓ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਥ ॥੧॥
saran tumaaree aaeo naanak ke prabh saath |1|
I have come seeking Your Sanctuary. O God, please be with Nanak! ||1||
