ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਜਿਉ ਸ੍ਵਾਗੀ ਦਿਖਾਵੈ ॥
naanaa roop jiau svaagee dikhaavai |
In various costumes, like actors, they appear.
ਜਿਉ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਨਚਾਵੈ ॥
jiau prabh bhaavai tivai nachaavai |
As it pleases God, they dance.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਹੋਇ ॥
jo tis bhaavai soee hoe |
Whatever pleases Him, comes to pass.
ਨਾਨਕ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੭॥
naanak doojaa avar na koe |7|
O Nanak, there is no other at all. ||7||
ਕਬਹੂ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਇਹੁ ਪਾਵੈ ॥
kabahoo saadhasangat ihu paavai |
Sometimes, this being attains the Company of the Holy.
ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵੈ ॥
aus asathaan te bahur na aavai |
From that place, he does not have to come back again.
ਅੰਤਰਿ ਹੋਇ ਗਿਆਨ ਪਰਗਾਸੁ ॥
antar hoe giaan paragaas |
The light of spiritual wisdom dawns within.
ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਕਾ ਨਹੀ ਬਿਨਾਸੁ ॥
aus asathaan kaa nahee binaas |
That place does not perish.
ਮਨ ਤਨ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਇਕ ਰੰਗਿ ॥
man tan naam rate ik rang |
The mind and body are imbued with the Love of the Naam, the Name of the One Lord.
ਸਦਾ ਬਸਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥
sadaa baseh paarabraham kai sang |
He dwells forever with the Supreme Lord God.
ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਜਲੁ ਆਇ ਖਟਾਨਾ ॥
jiau jal meh jal aae khattaanaa |
As water comes to blend with water,
ਤਿਉ ਜੋਤੀ ਸੰਗਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨਾ ॥
tiau jotee sang jot samaanaa |
his light blends into the Light.
ਮਿਟਿ ਗਏ ਗਵਨ ਪਾਏ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥
mitt ge gavan paae bisraam |
Reincarnation is ended, and eternal peace is found.
ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ ॥੮॥੧੧॥
naanak prabh kai sad kurabaan |8|11|
Nanak is forever a sacrifice to God. ||8||11||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |
Salok:
ਸੁਖੀ ਬਸੈ ਮਸਕੀਨੀਆ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਿ ਤਲੇ ॥
sukhee basai masakeeneea aap nivaar tale |
The humble beings abide in peace; subduing egotism, they are meek.
ਬਡੇ ਬਡੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਾਨਕ ਗਰਬਿ ਗਲੇ ॥੧॥
badde badde ahankaareea naanak garab gale |1|
The very proud and arrogant persons, O Nanak, are consumed by their own pride. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਅਸਟਪਦੀ ॥
asattapadee |
Ashtapadee:
ਜਿਸ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਰਾਜ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
jis kai antar raaj abhimaan |
One who has the pride of power within,
ਸੋ ਨਰਕਪਾਤੀ ਹੋਵਤ ਸੁਆਨੁ ॥
so narakapaatee hovat suaan |
shall dwell in hell, and become a dog.
ਜੋ ਜਾਨੈ ਮੈ ਜੋਬਨਵੰਤੁ ॥
jo jaanai mai jobanavant |
One who deems himself to have the beauty of youth,
ਸੋ ਹੋਵਤ ਬਿਸਟਾ ਕਾ ਜੰਤੁ ॥
so hovat bisattaa kaa jant |
shall become a maggot in manure.
ਆਪਸ ਕਉ ਕਰਮਵੰਤੁ ਕਹਾਵੈ ॥
aapas kau karamavant kahaavai |
One who claims to act virtuously,
ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਹੁ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਾਵੈ ॥
janam marai bahu jon bhramaavai |
shall live and die, wandering through countless reincarnations.
ਧਨ ਭੂਮਿ ਕਾ ਜੋ ਕਰੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥
dhan bhoom kaa jo karai gumaan |
One who takes pride in wealth and lands
ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਅੰਧਾ ਅਗਿਆਨੁ ॥
so moorakh andhaa agiaan |
is a fool, blind and ignorant.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਗਰੀਬੀ ਬਸਾਵੈ ॥
kar kirapaa jis kai hiradai gareebee basaavai |
One whose heart is mercifully blessed with abiding humility,
ਨਾਨਕ ਈਹਾ ਮੁਕਤੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੧॥
naanak eehaa mukat aagai sukh paavai |1|
O Nanak, is liberated here, and obtains peace hereafter. ||1||
ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਰਿ ਗਰਬਾਵੈ ॥
dhanavantaa hoe kar garabaavai |
One who becomes wealthy and takes pride in it
ਤ੍ਰਿਣ ਸਮਾਨਿ ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਵੈ ॥
trin samaan kachh sang na jaavai |
not even a piece of straw shall go along with him.
ਬਹੁ ਲਸਕਰ ਮਾਨੁਖ ਊਪਰਿ ਕਰੇ ਆਸ ॥
bahu lasakar maanukh aoopar kare aas |
He may place his hopes on a large army of men,
ਪਲ ਭੀਤਰਿ ਤਾ ਕਾ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸ ॥
pal bheetar taa kaa hoe binaas |
but he shall vanish in an instant.
ਸਭ ਤੇ ਆਪ ਜਾਨੈ ਬਲਵੰਤੁ ॥
sabh te aap jaanai balavant |
One who deems himself to be the strongest of all,
ਖਿਨ ਮਹਿ ਹੋਇ ਜਾਇ ਭਸਮੰਤੁ ॥
khin meh hoe jaae bhasamant |
in an instant, shall be reduced to ashes.
ਕਿਸੈ ਨ ਬਦੈ ਆਪਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥
kisai na badai aap ahankaaree |
One who thinks of no one else except his own prideful self
ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਸੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥
dharam raae tis kare khuaaree |
the Righteous Judge of Dharma shall expose his disgrace.
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਾ ਕਾ ਮਿਟੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
gur prasaad jaa kaa mittai abhimaan |
One who, by Guru's Grace, eliminates his ego,
ਸੋ ਜਨੁ ਨਾਨਕ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥
so jan naanak daragah paravaan |2|
O Nanak, becomes acceptable in the Court of the Lord. ||2||
ਕੋਟਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਹਉ ਧਾਰੇ ॥
kott karam karai hau dhaare |
If someone does millions of good deeds, while acting in ego,
ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਵੈ ਸਗਲੇ ਬਿਰਥਾਰੇ ॥
sram paavai sagale birathaare |
he shall incur only trouble; all this is in vain.
ਅਨਿਕ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ॥
anik tapasiaa kare ahankaar |
If someone performs great penance, while acting in selfishness and conceit,
ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥
narak surag fir fir avataar |
he shall be reincarnated into heaven and hell, over and over again.
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਆਤਮ ਨਹੀ ਦ੍ਰਵੈ ॥
anik jatan kar aatam nahee dravai |
He makes all sorts of efforts, but his soul is still not softened
ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਕਹੁ ਕੈਸੇ ਗਵੈ ॥
har daragah kahu kaise gavai |
how can he go to the Court of the Lord?
ਆਪਸ ਕਉ ਜੋ ਭਲਾ ਕਹਾਵੈ ॥
aapas kau jo bhalaa kahaavai |
One who calls himself good
ਤਿਸਹਿ ਭਲਾਈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥
tiseh bhalaaee nikatt na aavai |
goodness shall not draw near him.
ਸਰਬ ਕੀ ਰੇਨ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਹੋਇ ॥
sarab kee ren jaa kaa man hoe |
One whose mind is the dust of all
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੋਇ ॥੩॥
kahu naanak taa kee niramal soe |3|
- says Nanak, his reputation is spotlessly pure. ||3||
ਜਬ ਲਗੁ ਜਾਨੈ ਮੁਝ ਤੇ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥
jab lag jaanai mujh te kachh hoe |
As long as someone thinks that he is the one who acts,
ਤਬ ਇਸ ਕਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
tab is kau sukh naahee koe |
he shall have no peace.
ਜਬ ਇਹ ਜਾਨੈ ਮੈ ਕਿਛੁ ਕਰਤਾ ॥
jab ih jaanai mai kichh karataa |
As long as this mortal thinks that he is the one who does things,
ਤਬ ਲਗੁ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਮਹਿ ਫਿਰਤਾ ॥
tab lag garabh jon meh firataa |
he shall wander in reincarnation through the womb.
ਜਬ ਧਾਰੈ ਕੋਊ ਬੈਰੀ ਮੀਤੁ ॥
jab dhaarai koaoo bairee meet |
As long as he considers one an enemy, and another a friend,
ਤਬ ਲਗੁ ਨਿਹਚਲੁ ਨਾਹੀ ਚੀਤੁ ॥
tab lag nihachal naahee cheet |
his mind shall not come to rest.
ਜਬ ਲਗੁ ਮੋਹ ਮਗਨ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥
jab lag moh magan sang maae |
As long as he is intoxicated with attachment to Maya,
ਤਬ ਲਗੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥
tab lag dharam raae dee sajaae |
the Righteous Judge shall punish him.
ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥
prabh kirapaa te bandhan toottai |
By God's Grace, his bonds are shattered;
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਛੂਟੈ ॥੪॥
gur prasaad naanak hau chhoottai |4|
by Guru's Grace, O Nanak, his ego is eliminated. ||4||
ਸਹਸ ਖਟੇ ਲਖ ਕਉ ਉਠਿ ਧਾਵੈ ॥
sehas khatte lakh kau utth dhaavai |
Earning a thousand, he runs after a hundred thousand.
