ਤਿਹ ਹਮ ਜਾਏ ॥
tih ham jaae |
ਹੈਂ ਦੁਇ ਭਾਈ ॥
hain due bhaaee |
ਸੁਨਿ ਰਘੁਰਾਈ ॥੮੧੧॥
sun raghuraaee |811|
“O the king of Raghu clan! she has come to the forest and given birth to us and we are two brothers.”811.
ਸੁਨਿ ਸੀਅ ਰਾਨੀ ॥
sun seea raanee |
ਰਘੁਬਰ ਜਾਨੀ ॥
raghubar jaanee |
ਚਿਤ ਪਹਿਚਾਨੀ ॥
chit pahichaanee |
ਮੁਖ ਨ ਬਖਾਨੀ ॥੮੧੨॥
mukh na bakhaanee |812|
When Sita heard and came to know about Ram, she then, even recognizing him, did not utter a word from her mouth.812.
ਤਿਹ ਸਿਸ ਮਾਨਯੋ ॥
tih sis maanayo |
ਅਤਿ ਬਲ ਜਾਨਯੋ ॥
at bal jaanayo |
ਹਠਿ ਰਣ ਕੀਨੋ ॥
hatth ran keeno |
ਕਹ ਨਹੀ ਦੀਨੋ ॥੮੧੩॥
keh nahee deeno |813|
She forbade her sons and told them, “Ram is extremely mighty, you are persistently waging a war against him.” Saying this even Sita did not say the whole thing.813.
ਕਸਿ ਸਰ ਮਾਰੇ ॥
kas sar maare |
ਸਿਸ ਨਹੀ ਹਾਰੇ ॥
sis nahee haare |
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਣੰ ॥
bahu bidh baanan |
ਅਤਿ ਧਨੁ ਤਾਣੰ ॥੮੧੪॥
at dhan taanan |814|
Those boys did not retreat and accept defeat and discharged their arrows with full force after stretching their bows.814.
ਅੰਗ ਅੰਗ ਬੇਧੇ ॥
ang ang bedhe |
ਸਭ ਤਨ ਛੇਦੇ ॥
sabh tan chhede |
ਸਭ ਦਲ ਸੂਝੇ ॥
sabh dal soojhe |
ਰਘੁਬਰ ਜੂਝੇ ॥੮੧੫॥
raghubar joojhe |815|
Al the limbs of Ram were pierced and his whole body eroded, the whole army came to know this that Ram had passed away.815.
ਜਬ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰੇ ॥
jab prabh maare |
ਸਭ ਦਲ ਹਾਰੇ ॥
sabh dal haare |
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਗੇ ॥
bahu bidh bhaage |
ਦੁਐ ਸਿਸ ਆਗੇ ॥੮੧੬॥
duai sis aage |816|
When Ram passed away, then the whole army began to flee accordingly in front of those two boys.816.
ਫਿਰਿ ਨ ਨਿਹਾਰੈਂ ॥
fir na nihaarain |
ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਚਿਤਾਰੈਂ ॥
prabhoo na chitaarain |
ਗ੍ਰਹ ਦਿਸਿ ਲੀਨਾ ॥
grah dis leenaa |
ਅਸ ਰਣ ਕੀਨਾ ॥੮੧੭॥
as ran keenaa |817|
They were not even turning around to see Ram, and being helpless they fled away to whichever side they could.817.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਤਬ ਦੁਹੂੰ ਬਾਲ ਅਯੋਧਨ ਦੇਖਾ ॥
tab duhoon baal ayodhan dekhaa |
ਮਨੋ ਰੁਦ੍ਰ ਕੀੜਾ ਬਨਿ ਪੇਖਾ ॥
mano rudr keerraa ban pekhaa |
Then both the boys without any anxiety, looked towards the battlefield like Rudra surveying the forest
ਕਾਟਿ ਧੁਜਨ ਕੇ ਬ੍ਰਿਛ ਸਵਾਰੇ ॥
kaatt dhujan ke brichh savaare |
ਭੂਖਨ ਅੰਗ ਅਨੂਪ ਉਤਾਰੇ ॥੮੧੮॥
bhookhan ang anoop utaare |818|
The banners were cut and attached to the trees and the unique ornaments of the soldiers were removed from their limbs and thrown away.818.
ਮੂਰਛ ਭਏ ਸਭ ਲਏ ਉਠਈ ॥
moorachh bhe sabh le utthee |
ਬਾਜ ਸਹਿਤ ਤਹ ਗੇ ਜਹ ਮਾਈ ॥
baaj sahit teh ge jeh maaee |
Those who were unconscious, the boys raised them and reached the place alongwith the horses, where Sita was sitting
ਦੇਖਿ ਸੀਆ ਪਤਿ ਮੁਖ ਰੋ ਦੀਨਾ ॥
dekh seea pat mukh ro deenaa |
ਕਹਯੋ ਪੂਤ ਬਿਧਵਾ ਮੁਹਿ ਕੀਨਾ ॥੮੧੯॥
kahayo poot bidhavaa muhi keenaa |819|
Seeing her dead husband Sita said, “O sons! you have made me a widow.”819.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕੇ ਰਾਮਵਤਾਰ ਲਵ ਬਾਜ ਬਾਧਵੇ ਰਾਮ ਬਧਹ ॥
eit sree bachitr naattake raamavataar lav baaj baadhave raam badhah |
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਅਥ ਸੀਤਾ ਨੇ ਸਭ ਜੀਵਾਏ ਕਥਨੰ ॥
ath seetaa ne sabh jeevaae kathanan |
The description of the Revival of all by Sita :
ਸੀਤਾ ਬਾਚ ਪੁਤ੍ਰਨ ਸੋ ॥
seetaa baach putran so |
The description of the Revival of all by Sita :
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਅਬ ਮੋ ਕਉ ਕਾਸਟ ਦੇ ਆਨਾ ॥
ab mo kau kaasatt de aanaa |
ਜਰਉ ਲਾਗਿ ਪਹਿ ਹੋਊਾਂ ਮਸਾਨਾ ॥
jrau laag peh hoaooaan masaanaa |
“Bring wood for me so that I may get myself reduced to ashes with my husband.”
ਸੁਨਿ ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਬਹੁਤ ਬਿਧਿ ਰੋਏ ॥
sun mun raaj bahut bidh roe |
ਇਨ ਬਾਲਨ ਹਮਰੇ ਸੁਖ ਖੋਏ ॥੮੨੦॥
ein baalan hamare sukh khoe |820|
Hearing this the great sage (Valmiki) lamented greatly and said, “These boys have destroyed all our comforts.”820.
ਜਬ ਸੀਤਾ ਤਨ ਚਹਾ ਕਿ ਕਾਢੂੰ ॥
jab seetaa tan chahaa ki kaadtoon |
ਜੋਗ ਅਗਨਿ ਉਪਰਾਜ ਸੁ ਛਾਡੂੰ ॥
jog agan uparaaj su chhaaddoon |
When Sita said this that she would forsake her body by emanating the Yoga-fire from his own body,
ਤਬ ਇਮ ਭਈ ਗਗਨ ਤੇ ਬਾਨੀ ॥
tab im bhee gagan te baanee |
ਕਹਾ ਭਈ ਸੀਤਾ ਤੈ ਇਯਾਨੀ ॥੮੨੧॥
kahaa bhee seetaa tai iyaanee |821|
Then there was heard this speech from heaven, “O Sita, why are you acting childlike.”821.
