ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਦੈ ਬਰੁ ਤਾ ਤ੍ਰੀਯ ਕੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੂੰਡ ਰਹੇ ਨਿਹੁਰਾਇ ॥
dai bar taa treey ko krisan moondd rahe nihuraae |
Krishna bestowed a boon on wife of the washerman and nodding his head, he sat down
ਤਬ ਸੁਕ ਸੋ ਪੁਛਯੌ ਨ੍ਰਿਪੈ ਕਹੋ ਹਮੈ ਕਿਹ ਭਾਇ ॥੮੨੩॥
tab suk so puchhayau nripai kaho hamai kih bhaae |823|
Then the (king) Parikshat enquired from Shuka, “O sage! Tell me why it happened that Krishna sat down, nodding his head?”823.
ਸੁਕ ਬਾਚ ਰਾਜਾ ਸੋ ॥
suk baach raajaa so |
Speech of Shuka addressed to the king:
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਚਤੁਰਭੁਜ ਕੋ ਬਰੁ ਵਾਹਿ ਦਯੋ ਬਰੁ ਪਾਇ ਸੁਖੀ ਰਹੁ ਤਾਹਿ ਕਹੇ ॥
chaturabhuj ko bar vaeh dayo bar paae sukhee rahu taeh kahe |
The four-armed Krishna blessed her with the boon of living in happiness
ਹਰਿ ਬਾਕ ਕੇ ਹੋਵਤ ਪੈ ਤਿਨ ਹੂੰ ਅਮਰਾ ਪੁਰ ਕੇ ਫਲ ਹੈ ਸੁ ਲਹੇ ॥
har baak ke hovat pai tin hoon amaraa pur ke fal hai su lahe |
With the words of the Lord, the fruit of all the three worlds are obtained,
ਬਹੁ ਦੈ ਕਰਿ ਲਜਿਤ ਹੋਤ ਬਡੇ ਇਮ ਲੋਕ ਏ ਨੀਤਿ ਬਿਖੈ ਹੈ ਕਹੇ ॥
bahu dai kar lajit hot badde im lok e neet bikhai hai kahe |
But according to tradition, the great man after bestowing something, feels shy on thinking that he had bestowed nothing
ਹਰਿ ਜਾਨਿ ਕਿ ਮੈ ਇਹ ਥੋਰੋ ਦਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਮੁੰਡੀਆ ਨਿਹੁਰਾਇ ਰਹੇ ॥੮੨੪॥
har jaan ki mai ih thoro dayo tih te munddeea nihuraae rahe |824|
Krishna also knowing this that he had bestowed less, repented by nodding his head.824. End of the description of ‘the killing of the washerman and granting of boon to his wife’ in Bachittar Natak.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਅਥ ਬਾਗਵਾਨ ਕੋ ਉਧਾਰ ॥
ath baagavaan ko udhaar |
Now begins the description of the salvation of the gardener
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਬਧ ਕੈ ਧੋਬੀ ਕੌ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕਰਿ ਤਾ ਤ੍ਰੀਯ ਕੋ ਕਾਮ ॥
badh kai dhobee kau krisan kar taa treey ko kaam |
ਰਥ ਧਵਾਇ ਤਬ ਹੀ ਚਲੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸਾਮੁਹਿ ਧਾਮ ॥੮੨੫॥
rath dhavaae tab hee chale nrip ke saamuhi dhaam |825|
After killing the washerman and bestowing boon on his wife, Krishna caused the chariot to be driven and reach in front of the palace of the king.825.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਆਗੇ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਮਿਲਿਯੋ ਬਾਗਵਾਨ ਸੁ ਹਾਰ ਗਰੇ ਹਰਿ ਕੇ ਤਿਨਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥
aage te sayaam miliyo baagavaan su haar gare har ke tin ddaariyo |
The first to meet Krishna was the gardener, who garlanded him
ਪਾਇ ਪਰਿਯੋ ਹਰਿ ਕੇ ਬਹੁ ਬਾਰਨ ਭੋਜਨ ਧਾਮ ਲਿਜਾਇ ਜਿਵਾਰਿਯੋ ॥
paae pariyo har ke bahu baaran bhojan dhaam lijaae jivaariyo |
He fell at the feet of Krishna many times and taking him alongwith himself, he served meal to Krishna
ਤਾ ਕੋ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਕੈ ਮਾਗਤ ਭਯੋ ਬਰੁ ਸਾਧ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਕੋ ਜੀਯ ਧਾਰਿਯੋ ॥
taa ko prasan kai maagat bhayo bar saadh kee sangat ko jeey dhaariyo |
Krishna was pleased with him and told him to ask for a boon
ਜਾਨ ਲਈ ਜੀਯ ਕੀ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ਤਬੈ ਬਰੁ ਵਾ ਉਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥੮੨੬॥
jaan lee jeey kee ghan sayaam tabai bar vaa uh bhaat uchaariyo |826|
The gardener thought in his mind about asking for the boon of the company of a saint, Krishna read this from his mind and granted him the same boon.826.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਬਰੁ ਜਬ ਮਾਲੀ ਕਉ ਦਯੋ ਰੀਝਿ ਮਨੈ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ॥
bar jab maalee kau dayo reejh manai ghan sayaam |
ਫਿਰਿ ਪੁਰ ਹਾਟਨ ਪੈ ਗਏ ਕਰਨ ਕੂਬਰੀ ਕਾਮ ॥੮੨੭॥
fir pur haattan pai ge karan koobaree kaam |827|
Getting pleased in his mind, Krishna granted the boon to the gardener and then went towards the city for the purpose of doing good to Kubja.827.
ਇਤਿ ਬਾਗਵਾਨ ਕੋ ਉਧਾਰ ਕੀਆ ॥
eit baagavaan ko udhaar keea |
End of the description of the salvation of Kubja
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਅਥ ਕੁਬਜਾ ਕੋ ਉਧਾਰ ਕਰਨੰ ॥
ath kubajaa ko udhaar karanan |
End of the description of the salvation of Kubja
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
