ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
satigur bhette so sukh paae |
One who meets the True Guru finds peace.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
har kaa naam man vasaae |
He enshrines the Name of the Lord in his mind.
ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥
naanak nadar kare so paae |
O Nanak, when the Lord grants His Grace, He is obtained.
ਆਸ ਅੰਦੇਸੇ ਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥੨॥
aas andese te nihakeval haumai sabad jalaae |2|
He becomes free of hope and fear, and burns away his ego with the Word of the Shabad. ||2||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਭਗਤ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਵਦੇ ॥
bhagat terai man bhaavade dar sohan keerat gaavade |
Your devotees are pleasing to Your Mind, Lord. They look beautiful at Your door, singing Your Praises.
ਨਾਨਕ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ਦਰਿ ਢੋਅ ਨ ਲਹਨੑੀ ਧਾਵਦੇ ॥
naanak karamaa baahare dar dtoa na lehanaee dhaavade |
O Nanak, those who are denied Your Grace, find no shelter at Your Door; they continue wandering.
ਇਕਿ ਮੂਲੁ ਨ ਬੁਝਨਿੑ ਆਪਣਾ ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ॥
eik mool na bujhana aapanaa anahodaa aap ganaaeide |
Some do not understand their origins, and without cause, they display their self-conceit.
ਹਉ ਢਾਢੀ ਕਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਹੋਰਿ ਉਤਮ ਜਾਤਿ ਸਦਾਇਦੇ ॥
hau dtaadtee kaa neech jaat hor utam jaat sadaaeide |
I am the Lord's minstrel, of low social status; others call themselves high caste.
ਤਿਨੑ ਮੰਗਾ ਜਿ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦੇ ॥੯॥
tina mangaa ji tujhai dhiaaeide |9|
I seek those who meditate on You. ||9||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਕੂੜੁ ਰਾਜਾ ਕੂੜੁ ਪਰਜਾ ਕੂੜੁ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥
koorr raajaa koorr parajaa koorr sabh sansaar |
False is the king, false are the subjects; false is the whole world.
ਕੂੜੁ ਮੰਡਪ ਕੂੜੁ ਮਾੜੀ ਕੂੜੁ ਬੈਸਣਹਾਰੁ ॥
koorr manddap koorr maarree koorr baisanahaar |
False is the mansion, false are the skyscrapers; false are those who live in them.
ਕੂੜੁ ਸੁਇਨਾ ਕੂੜੁ ਰੁਪਾ ਕੂੜੁ ਪੈਨੑਣਹਾਰੁ ॥
koorr sueinaa koorr rupaa koorr painanahaar |
False is gold, and false is silver; false are those who wear them.
ਕੂੜੁ ਕਾਇਆ ਕੂੜੁ ਕਪੜੁ ਕੂੜੁ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੁ ॥
koorr kaaeaa koorr kaparr koorr roop apaar |
False is the body, false are the clothes; false is incomparable beauty.
ਕੂੜੁ ਮੀਆ ਕੂੜੁ ਬੀਬੀ ਖਪਿ ਹੋਏ ਖਾਰੁ ॥
koorr meea koorr beebee khap hoe khaar |
False is the husband, false is the wife; they mourn and waste away.
ਕੂੜਿ ਕੂੜੈ ਨੇਹੁ ਲਗਾ ਵਿਸਰਿਆ ਕਰਤਾਰੁ ॥
koorr koorrai nehu lagaa visariaa karataar |
The false ones love falsehood, and forget their Creator.
ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
kis naal keechai dosatee sabh jag chalanahaar |
With whom should I become friends, if all the world shall pass away?
ਕੂੜੁ ਮਿਠਾ ਕੂੜੁ ਮਾਖਿਉ ਕੂੜੁ ਡੋਬੇ ਪੂਰੁ ॥
koorr mitthaa koorr maakhiau koorr ddobe poor |
False is sweetness, false is honey; through falsehood, boat-loads of men have drowned.
ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਕੂੜੋ ਕੂੜੁ ॥੧॥
naanak vakhaanai benatee tudh baajh koorro koorr |1|
Nanak speaks this prayer: without You, Lord, everything is totally false. ||1||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥
sach taa par jaaneeai jaa ridai sachaa hoe |
One knows the Truth only when the Truth is in his heart.
ਕੂੜ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਤਨੁ ਕਰੇ ਹਛਾ ਧੋਇ ॥
koorr kee mal utarai tan kare hachhaa dhoe |
The filth of falsehood departs, and the body is washed clean.
ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
sach taa par jaaneeai jaa sach dhare piaar |
One knows the Truth only when he bears love to the True Lord.
ਨਾਉ ਸੁਣਿ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
naau sun man rahaseeai taa paae mokh duaar |
Hearing the Name, the mind is enraptured; then, he attains the gate of salvation.
ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਜੁਗਤਿ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥
sach taa par jaaneeai jaa jugat jaanai jeeo |
One knows the Truth only when he knows the true way of life.
ਧਰਤਿ ਕਾਇਆ ਸਾਧਿ ਕੈ ਵਿਚਿ ਦੇਇ ਕਰਤਾ ਬੀਉ ॥
dharat kaaeaa saadh kai vich dee karataa beeo |
Preparing the field of the body, he plants the Seed of the Creator.
ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਿਖ ਸਚੀ ਲੇਇ ॥
sach taa par jaaneeai jaa sikh sachee lee |
One knows the Truth only when he receives true instruction.
ਦਇਆ ਜਾਣੈ ਜੀਅ ਕੀ ਕਿਛੁ ਪੁੰਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰੇਇ ॥
deaa jaanai jeea kee kichh pun daan karee |
Showing mercy to other beings, he makes donations to charities.
ਸਚੁ ਤਾਂ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਆਤਮ ਤੀਰਥਿ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥
sach taan par jaaneeai jaa aatam teerath kare nivaas |
One knows the Truth only when he dwells in the sacred shrine of pilgrimage of his own soul.
ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਪੁਛਿ ਕੈ ਬਹਿ ਰਹੈ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥
satiguroo no puchh kai beh rahai kare nivaas |
He sits and receives instruction from the True Guru, and lives in accordance with His Will.
ਸਚੁ ਸਭਨਾ ਹੋਇ ਦਾਰੂ ਪਾਪ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥
sach sabhanaa hoe daaroo paap kadtai dhoe |
Truth is the medicine for all; it removes and washes away our sins.
ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਜਿਨ ਸਚੁ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak vakhaanai benatee jin sach palai hoe |2|
Nanak speaks this prayer to those who have Truth in their laps. ||2||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਦਾਨੁ ਮਹਿੰਡਾ ਤਲੀ ਖਾਕੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈਐ ॥
daan mahinddaa talee khaak je milai ta masatak laaeeai |
The gift I seek is the dust of the feet of the Saints; if I were to obtain it, I would apply it to my forehead.
ਕੂੜਾ ਲਾਲਚੁ ਛਡੀਐ ਹੋਇ ਇਕ ਮਨਿ ਅਲਖੁ ਧਿਆਈਐ ॥
koorraa laalach chhaddeeai hoe ik man alakh dhiaaeeai |
Renounce false greed, and meditate single-mindedly on the unseen Lord.
ਫਲੁ ਤੇਵੇਹੋ ਪਾਈਐ ਜੇਵੇਹੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥
fal teveho paaeeai jevehee kaar kamaaeeai |
As are the actions we commit, so are the rewards we receive.
ਜੇ ਹੋਵੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਧੂੜਿ ਤਿਨੑਾ ਦੀ ਪਾਈਐ ॥
je hovai poorab likhiaa taa dhoorr tinaa dee paaeeai |
If it is so pre-ordained, then one obtains the dust of the feet of the Saints.
ਮਤਿ ਥੋੜੀ ਸੇਵ ਗਵਾਈਐ ॥੧੦॥
mat thorree sev gavaaeeai |10|
But through small-mindedness, we forfeit the merits of selfless service. ||10||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਸਚਿ ਕਾਲੁ ਕੂੜੁ ਵਰਤਿਆ ਕਲਿ ਕਾਲਖ ਬੇਤਾਲ ॥
sach kaal koorr varatiaa kal kaalakh betaal |
There is a famine of Truth; falsehood prevails, and the blackness of the Dark Age of Kali Yuga has turned men into demons.
ਬੀਉ ਬੀਜਿ ਪਤਿ ਲੈ ਗਏ ਅਬ ਕਿਉ ਉਗਵੈ ਦਾਲਿ ॥
beeo beej pat lai ge ab kiau ugavai daal |
Those who planted their seed have departed with honor; now, how can the shattered seed sprout?
ਜੇ ਇਕੁ ਹੋਇ ਤ ਉਗਵੈ ਰੁਤੀ ਹੂ ਰੁਤਿ ਹੋਇ ॥
je ik hoe ta ugavai rutee hoo rut hoe |
If the seed is whole, and it is the proper season, then the seed will sprout.
ਨਾਨਕ ਪਾਹੈ ਬਾਹਰਾ ਕੋਰੈ ਰੰਗੁ ਨ ਸੋਇ ॥
naanak paahai baaharaa korai rang na soe |
O Nanak, without treatment, the raw fabric cannot be dyed.
ਭੈ ਵਿਚਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਈਐ ਸਰਮੁ ਪਾਹੁ ਤਨਿ ਹੋਇ ॥
bhai vich khunb charraaeeai saram paahu tan hoe |
In the Fear of God it is bleached white, if the treatment of modesty is applied to the cloth of the body.
ਨਾਨਕ ਭਗਤੀ ਜੇ ਰਪੈ ਕੂੜੈ ਸੋਇ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak bhagatee je rapai koorrai soe na koe |1|
O Nanak, if one is imbued with devotional worship, his reputation is not false. ||1||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਲਬੁ ਪਾਪੁ ਦੁਇ ਰਾਜਾ ਮਹਤਾ ਕੂੜੁ ਹੋਆ ਸਿਕਦਾਰੁ ॥
lab paap due raajaa mahataa koorr hoaa sikadaar |
Greed and sin are the king and prime minister; falsehood is the treasurer.
ਕਾਮੁ ਨੇਬੁ ਸਦਿ ਪੁਛੀਐ ਬਹਿ ਬਹਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
kaam neb sad puchheeai beh beh kare beechaar |
Sexual desire, the chief advisor, is summoned and consulted; they all sit together and contemplate their plans.
