ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਣਾ ਕੀਓ ਕਲ ਆਪੇ ਹੀ ਤੈ ਧਾਰੀਐ ॥
aape hee karanaa keeo kal aape hee tai dhaareeai |
You Yourself created the creation; You Yourself infused Your power into it.
ਦੇਖਹਿ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ਧਰਿ ਕਚੀ ਪਕੀ ਸਾਰੀਐ ॥
dekheh keetaa aapanaa dhar kachee pakee saareeai |
You behold Your creation, like the losing and winning dice of the earth.
ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਚਲਸੀ ਸਭੁ ਕੋਈ ਆਈ ਵਾਰੀਐ ॥
jo aaeaa so chalasee sabh koee aaee vaareeai |
Whoever has come, shall depart; all shall have their turn.
ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣ ਹਹਿ ਕਿਉ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥
jis ke jeea paraan heh kiau saahib manahu visaareeai |
He who owns our soul, and our very breath of life - why should we forget that Lord and Master from our minds?
ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕਾਜੁ ਸਵਾਰੀਐ ॥੨੦॥
aapan hathee aapanaa aape hee kaaj savaareeai |20|
With our own hands, let us resolve our own affairs. ||20||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਆਸਕੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
eeh kinehee aasakee doojai lagai jaae |
What sort of love is this, which clings to duality?
ਨਾਨਕ ਆਸਕੁ ਕਾਂਢੀਐ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
naanak aasak kaandteeai sad hee rahai samaae |
O Nanak, he alone is called a lover, who remains forever immersed in absorption.
ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਕਰਿ ਮੰਨੇ ਮੰਦੈ ਮੰਦਾ ਹੋਇ ॥
changai changaa kar mane mandai mandaa hoe |
But one who feels good only when good is done for him, and feels bad when things go badly
ਆਸਕੁ ਏਹੁ ਨ ਆਖੀਐ ਜਿ ਲੇਖੈ ਵਰਤੈ ਸੋਇ ॥੧॥
aasak ehu na aakheeai ji lekhai varatai soe |1|
- do not call him a lover. He trades only for his own account. ||1||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਸਲਾਮੁ ਜਬਾਬੁ ਦੋਵੈ ਕਰੇ ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥
salaam jabaab dovai kare mundtahu ghuthaa jaae |
One who offers both respectful greetings and rude refusal to his master, has gone wrong from the very beginning.
ਨਾਨਕ ਦੋਵੈ ਕੂੜੀਆ ਥਾਇ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak dovai koorreea thaae na kaaee paae |2|
O Nanak, both of his actions are false; he obtains no place in the Court of the Lord. ||2||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਸਮੑਾਲੀਐ ॥
jit seviai sukh paaeeai so saahib sadaa samaaleeai |
Serving Him, peace is obtained; meditate and dwell upon that Lord and Master forever.
ਜਿਤੁ ਕੀਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਣਾ ਸਾ ਘਾਲ ਬੁਰੀ ਕਿਉ ਘਾਲੀਐ ॥
jit keetaa paaeeai aapanaa saa ghaal buree kiau ghaaleeai |
Why do you do such evil deeds, that you shall have to suffer so?
ਮੰਦਾ ਮੂਲਿ ਨ ਕੀਚਈ ਦੇ ਲੰਮੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥
mandaa mool na keechee de lamee nadar nihaaleeai |
Do not do any evil at all; look ahead to the future with foresight.
ਜਿਉ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲਿ ਨ ਹਾਰੀਐ ਤੇਵੇਹਾ ਪਾਸਾ ਢਾਲੀਐ ॥
jiau saahib naal na haareeai tevehaa paasaa dtaaleeai |
So throw the dice in such a way, that you shall not lose with your Lord and Master.
ਕਿਛੁ ਲਾਹੇ ਉਪਰਿ ਘਾਲੀਐ ॥੨੧॥
kichh laahe upar ghaaleeai |21|
Do those deeds which shall bring you profit. ||21||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਨਾਲੇ ਗਾਰਬੁ ਵਾਦੁ ॥
chaakar lagai chaakaree naale gaarab vaad |
If a servant performs service, while being vain and argumentative,
ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਖਸਮ ਨ ਪਾਏ ਸਾਦੁ ॥
galaa kare ghanereea khasam na paae saad |
he may talk as much as he wants, but he shall not be pleasing to his Master.
ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥
aap gavaae sevaa kare taa kichh paae maan |
But if he eliminates his self-conceit and then performs service, he shall be honored.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਲਗਾ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਲਗਾ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧॥
naanak jis no lagaa tis milai lagaa so paravaan |1|
O Nanak, if he merges with the one with whom he is attached, his attachment becomes acceptable. ||1||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਜੋ ਜੀਇ ਹੋਇ ਸੁ ਉਗਵੈ ਮੁਹ ਕਾ ਕਹਿਆ ਵਾਉ ॥
jo jee hoe su ugavai muh kaa kahiaa vaau |
Whatever is in the mind, comes forth; spoken words by themselves are just wind.
ਬੀਜੇ ਬਿਖੁ ਮੰਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖਹੁ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੨॥
beeje bikh mangai amrit vekhahu ehu niaau |2|
He sows seeds of poison, and demands Ambrosial Nectar. Behold - what justice is this? ||2||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥
naal eaane dosatee kade na aavai raas |
Friendship with a fool never works out right.
ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥
jehaa jaanai teho varatai vekhahu ko nirajaas |
As he knows, he acts; behold, and see that it is so.
ਵਸਤੂ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਵੈ ਦੂਜੀ ਹੋਵੈ ਪਾਸਿ ॥
vasatoo andar vasat samaavai doojee hovai paas |
One thing can be absorbed into another thing, but duality keeps them apart.
ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਕਹੀ ਬਣੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥
saahib setee hukam na chalai kahee banai aradaas |
No one can issue commands to the Lord Master; offer instead humble prayers.
ਕੂੜਿ ਕਮਾਣੈ ਕੂੜੋ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਸਿਫਤਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥੩॥
koorr kamaanai koorro hovai naanak sifat vigaas |3|
Practicing falsehood, only falsehood is obtained. O Nanak, through the Lord's Praise, one blossoms forth. ||3||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਵਡਾਰੂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥
naal eaane dosatee vaddaaroo siau nehu |
Friendship with a fool, and love with a pompous person,
ਪਾਣੀ ਅੰਦਰਿ ਲੀਕ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦਾ ਥਾਉ ਨ ਥੇਹੁ ॥੪॥
paanee andar leek jiau tis daa thaau na thehu |4|
are like lines drawn in water, leaving no trace or mark. ||4||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |
Second Mehl:
ਹੋਇ ਇਆਣਾ ਕਰੇ ਕੰਮੁ ਆਣਿ ਨ ਸਕੈ ਰਾਸਿ ॥
hoe eaanaa kare kam aan na sakai raas |
If a fool does a job, he cannot do it right.
ਜੇ ਇਕ ਅਧ ਚੰਗੀ ਕਰੇ ਦੂਜੀ ਭੀ ਵੇਰਾਸਿ ॥੫॥
je ik adh changee kare doojee bhee veraas |5|
Even if he does something right, he does the next thing wrong. ||5||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲੈ ਖਸਮੈ ਭਾਇ ॥
chaakar lagai chaakaree je chalai khasamai bhaae |
If a servant, performing service, obeys the Will of his Master,
ਹੁਰਮਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਅਗਲੀ ਓਹੁ ਵਜਹੁ ਭਿ ਦੂਣਾ ਖਾਇ ॥
huramat tis no agalee ohu vajahu bhi doonaa khaae |
his honor increases, and he receives double his wages.
ਖਸਮੈ ਕਰੇ ਬਰਾਬਰੀ ਫਿਰਿ ਗੈਰਤਿ ਅੰਦਰਿ ਪਾਇ ॥
khasamai kare baraabaree fir gairat andar paae |
But if he claims to be equal to his Master, he earns his Master's displeasure.
ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਅਗਲਾ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਣਾ ਖਾਇ ॥
vajahu gavaae agalaa muhe muhi paanaa khaae |
He loses his entire salary, and is also beaten on his face with shoes.
ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ਤਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥
jis daa ditaa khaavanaa tis kaheeai saabaas |
Let us all celebrate Him, from whom we receive our nourishment.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲਈ ਨਾਲਿ ਖਸਮ ਚਲੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨੨॥
naanak hukam na chalee naal khasam chalai aradaas |22|
O Nanak, no one can issue commands to the Lord Master; let us offer prayers instead. ||22||
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |
Salok, Second Mehl:
ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਦਾਤਿ ਆਪਸ ਤੇ ਜੋ ਪਾਈਐ ॥
eeh kinehee daat aapas te jo paaeeai |
What sort of gift is this, which we receive only by our own asking?
