ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸੇ ॥੪॥੫॥
naanak kau gur pooraa bhettio sagale dookh binaase |4|5|
Nanak has met with the Perfect Guru; all his sorrows have been dispelled. ||4||5||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
Sorat'h, Fifth Mehl:
ਸੁਖੀਏ ਕਉ ਪੇਖੈ ਸਭ ਸੁਖੀਆ ਰੋਗੀ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਭ ਰੋਗੀ ॥
sukhee kau pekhai sabh sukheea rogee kai bhaanai sabh rogee |
To the happy person, everyone seems happy; to the sick person, everyone seems sick.
ਕਰਣ ਕਰਾਵਨਹਾਰ ਸੁਆਮੀ ਆਪਨ ਹਾਥਿ ਸੰਜੋਗੀ ॥੧॥
karan karaavanahaar suaamee aapan haath sanjogee |1|
The Lord and Master acts, and causes us to act; union is in His Hands. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਨਿ ਅਪੁਨਾ ਭਰਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥
man mere jin apunaa bharam gavaataa |
O my mind, no one appears to be mistaken, to one who has dispelled his own doubts;
ਤਿਸ ਕੈ ਭਾਣੈ ਕੋਇ ਨ ਭੂਲਾ ਜਿਨਿ ਸਗਲੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
tis kai bhaanai koe na bhoolaa jin sagalo braham pachhaataa | rahaau |
He realizes that everyone is God. ||Pause||
ਸੰਤ ਸੰਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਸਗਲੀ ਠਾਂਢੀ ॥
sant sang jaa kaa man seetal ohu jaanai sagalee tthaandtee |
One whose mind is comforted in the Society of the Saints, believes that all are joyful.
ਹਉਮੈ ਰੋਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਬਿਆਪਿਤ ਓਹੁ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਿਲਲਾਤੀ ॥੨॥
haumai rog jaa kaa man biaapit ohu janam marai bilalaatee |2|
One whose mind is afflicted by the disease of egotism, cries out in birth and death. ||2||
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਪੜਿਆ ਤਾ ਕਉ ਸਰਬ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥
giaan anjan jaa kee netree parriaa taa kau sarab pragaasaa |
Everything is clear to one whose eyes are blessed with the ointment of spiritual wisdom.
ਅਗਿਆਨਿ ਅੰਧੇਰੈ ਸੂਝਸਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁੜਿ ਬਹੁੜਿ ਭਰਮਾਤਾ ॥੩॥
agiaan andherai soojhas naahee bahurr bahurr bharamaataa |3|
In the darkness of spiritual ignorance, he sees nothing at all; he wanders around in reincarnation, over and over again. ||3||
ਸੁਣਿ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਨਾਨਕੁ ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਮਾਗੈ ॥
sun benantee suaamee apune naanak ihu sukh maagai |
Hear my prayer, O Lord and Master; Nanak begs for this happiness:
ਜਹ ਕੀਰਤਨੁ ਤੇਰਾ ਸਾਧੂ ਗਾਵਹਿ ਤਹ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥੪॥੬॥
jeh keeratan teraa saadhoo gaaveh teh meraa man laagai |4|6|
whereever Your Holy Saints sing the Kirtan of Your Praises, let my mind be attached to that place. ||4||6||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
Sorat'h, Fifth Mehl:
ਤਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਧਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਮਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਕੀਆ ॥
tan santan kaa dhan santan kaa man santan kaa keea |
My body belongs to the Saints, my wealth belongs to the Saints, and my mind belongs to the Saints.
ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸਰਬ ਕੁਸਲ ਤਬ ਥੀਆ ॥੧॥
sant prasaad har naam dhiaaeaa sarab kusal tab theea |1|
By the Grace of the Saints, I meditate on the Lord's Name, and then, all comforts come to me. ||1||
ਸੰਤਨ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਾਤਾ ਬੀਆ ॥
santan bin avar na daataa beea |
Without the Saints, there are no other givers.
ਜੋ ਜੋ ਸਰਣਿ ਪਰੈ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੋ ਪਾਰਗਰਾਮੀ ਕੀਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥
jo jo saran parai saadhoo kee so paaragaraamee keea | rahaau |
Whoever takes to the Sanctuary of the Holy Saints, is carried across. ||Pause||
ਕੋਟਿ ਪਰਾਧ ਮਿਟਹਿ ਜਨ ਸੇਵਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਰਸਿ ਗਾਈਐ ॥
kott paraadh mitteh jan sevaa har keeratan ras gaaeeai |
Millions of sins are erased by serving the humble Saints, and singing the Glorious Praises of the Lord with love.
ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ਮੁਖ ਊਜਲ ਜਨ ਕਾ ਸੰਗੁ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥੨॥
eehaa sukh aagai mukh aoojal jan kaa sang vaddabhaagee paaeeai |2|
One finds peace in this world, and one's face is radiant in the next world, by associating with the humble Saints, through great good fortune. ||2||
ਰਸਨਾ ਏਕ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਪੂਰਨ ਜਨ ਕੀ ਕੇਤਕ ਉਪਮਾ ਕਹੀਐ ॥
rasanaa ek anek gun pooran jan kee ketak upamaa kaheeai |
I have only one tongue, and the Lord's humble servant is filled with countless virtues; how can I sing his praises?
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਸਦ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਰਣਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਲਹੀਐ ॥੩॥
agam agochar sad abinaasee saran santan kee laheeai |3|
The inaccessible, unapproachable and eternally unchanging Lord is obtained in the Sanctuary of the Saints. ||3||
ਨਿਰਗੁਨ ਨੀਚ ਅਨਾਥ ਅਪਰਾਧੀ ਓਟ ਸੰਤਨ ਕੀ ਆਹੀ ॥
niragun neech anaath aparaadhee ott santan kee aahee |
I am worthless, lowly, without friends or support, and full of sins; I long for the Shelter of the Saints.
ਬੂਡਤ ਮੋਹ ਗ੍ਰਿਹ ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਿ ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਨਿਬਾਹੀ ॥੪॥੭॥
booddat moh grih andh koop meh naanak lehu nibaahee |4|7|
I am drowning in the deep, dark pit of household attachments - please save me, Lord! ||4||7||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥
soratth mahalaa 5 ghar 1 |
Sorat'h, Fifth Mehl, First House:
ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਤੂ ਕਰਤੇ ਤਾ ਕੀ ਤੈਂ ਆਸ ਪੁਜਾਈ ॥
jaa kai hiradai vasiaa too karate taa kee tain aas pujaaee |
O Creator Lord, You fulfill the desires of those, within whose heart You abide.
ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਤੂ ਵਿਸਰਹਿ ਨਾਹੀ ਚਰਣ ਧੂਰਿ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥੧॥
daas apune kau too visareh naahee charan dhoor man bhaaee |1|
Your slaves do not forget You; the dust of Your feet is pleasing to their minds. ||1||
ਤੇਰੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥
teree akath kathaa kathan na jaaee |
Your Unspoken Speech cannot be spoken.
ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਸੁਖਦਾਤੇ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਬਡਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
gun nidhaan sukhadaate suaamee sabh te aooch baddaaee | rahaau |
O treasure of excellence, Giver of peace, Lord and Master, Your greatness is the highest of all. ||Pause||
ਸੋ ਸੋ ਕਰਮ ਕਰਤ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੈਸੀ ਤੁਮ ਲਿਖਿ ਪਾਈ ॥
so so karam karat hai praanee jaisee tum likh paaee |
The mortal does those deeds, and those alone, which You ordained by destiny.
ਸੇਵਕ ਕਉ ਤੁਮ ਸੇਵਾ ਦੀਨੀ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਅਘਾਈ ॥੨॥
sevak kau tum sevaa deenee darasan dekh aghaaee |2|
Your servant, whom You bless with Your service, is satisfied and fulfilled, beholding the Blessed Vision of Your Darshan. ||2||
ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਤੁਮਹਿ ਸਮਾਨੇ ਜਾ ਕਉ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥
sarab nirantar tumeh samaane jaa kau tudh aap bujhaaee |
You are contained in all, but he alone realizes this, whom You bless with understanding.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਮਿਟਿਓ ਅਗਿਆਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਭਏ ਸਭ ਠਾਈ ॥੩॥
gur parasaad mittio agiaanaa pragatt bhe sabh tthaaee |3|
By Guru's Grace, his spiritual ignorance is dispelled, and he is respected everywhere. ||3||
ਸੋਈ ਗਿਆਨੀ ਸੋਈ ਧਿਆਨੀ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਭਾਈ ॥
soee giaanee soee dhiaanee soee purakh subhaaee |
He alone is spiritually enlightened, he alone is a meditator, and he alone is a man of good nature.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ਤਾ ਕਉ ਮਨ ਤੇ ਬਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੮॥
kahu naanak jis bhe deaalaa taa kau man te bisar na jaaee |4|8|
Says Nanak, one unto whom the Lord becomes Merciful, does not forget the Lord from his mind. ||4||8||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
Sorat'h, Fifth Mehl:
ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੀ ਕਬ ਊਚੇ ਕਬ ਨੀਚੇ ॥
sagal samagree mohi viaapee kab aooche kab neeche |
The whole creation is engrossed in emotional attachment; sometimes, one is high, and at other times, low.
ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਈਐ ਕਾਹੂ ਜਤਨਾ ਓੜਕਿ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੇ ॥੧॥
sudh na hoeeai kaahoo jatanaa orrak ko na pahooche |1|
No one can be purified by any rituals or devices; they cannot reach their goal. ||1||
