ਤਹਾ ਖਾਨ ਨੈਜਾਬਤੋ ਆਨ ਕੈ ਕੈ ॥
tahaa khaan naijaabato aan kai kai |
ਹਨਿਓ ਸਾਹ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਕੌ ਸਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕੈ ॥
hanio saah sangraam kau sasatr lai kai |
Then Najabat Khan came forward and struck Sango Shah with his weapons.
ਕਿਤੈ ਖਾਨ ਬਾਨੀਨ ਹੂੰ ਅਸਤ੍ਰ ਝਾਰੇ ॥
kitai khaan baaneen hoon asatr jhaare |
ਸਹੀ ਸਾਹ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਸੁਰਗੰ ਸਿਧਾਰੇ ॥੨੨॥
sahee saah sangraam suragan sidhaare |22|
Several skillful Khans fell on him with their arms and sent Shah Sangram to heaven.22.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਮਾਰਿ ਨਜਾਬਤ ਖਾਨ ਕੋ ਸੰਗੋ ਜੁਝੈ ਜੁਝਾਰ ॥
maar najaabat khaan ko sango jujhai jujhaar |
The brave warrior Sago Shah fell down after killing Najbat Khan.
ਹਾ ਹਾ ਇਹ ਲੋਕੈ ਭਇਓ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਜੈਕਾਰ ॥੨੩॥
haa haa ih lokai bheo surag lok jaikaar |23|
There were lamentations in his world and rejoicing in heaven.23.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥
bhujang chhand |
BHUJANG STANZA
ਲਖੇ ਸਾਹ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਜੁੱਝੇ ਜੁਝਾਰੰ ॥
lakhe saah sangraam jujhe jujhaaran |
ਤਵੰ ਕੀਟ ਬਾਣੰ ਕਮਾਣੰ ਸੰਭਾਰੰ ॥
tavan keett baanan kamaanan sanbhaaran |
When this lowly person saw Shah Sangram falling (while fighting bravely) he held aloft his bow and arrows.
ਹਨਿਯੋ ਏਕ ਖਾਨੰ ਖਿਆਲੰ ਖਤੰਗੰ ॥
haniyo ek khaanan khiaalan khatangan |
ਡਸਿਯੋ ਸਤ੍ਰੁ ਕੋ ਜਾਨੁ ਸ੍ਯਾਮੰ ਭੁਜੰਗੰ ॥੨੪॥
ddasiyo satru ko jaan sayaaman bhujangan |24|
He, fixing his gaze on a Khan, shot an arrow, which stung the enemy like a black cobra, who (the Khan) fell down.24.
ਗਿਰਿਯੋ ਭੂਮ ਸੋ ਬਾਣ ਦੂਜੋ ਸੰਭਾਰਯੋ ॥
giriyo bhoom so baan doojo sanbhaarayo |
ਮੁਖੰ ਭੀਖਨੰ ਖਾਨ ਕੇ ਤਾਨ ਮਾਰਯੋ ॥
mukhan bheekhanan khaan ke taan maarayo |
He drew out another arrow and aimed and shot it on the face of Bhikhan Khan.
ਭਜਿਯੋ ਖਾਨ ਖੂਨੀ ਰਹਿਯੋ ਖੇਤ ਤਾਜੀ ॥
bhajiyo khaan khoonee rahiyo khet taajee |
ਤਜੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤੀਜੇ ਲਗੇ ਬਾਣ ਬਾਜੀ ॥੨੫॥
taje praan teeje lage baan baajee |25|
The bloody Khan fled away leaving his horse in the field, who was killed with the third arrow.25.
ਛੁਟੀ ਮੂਰਛਨਾ ਹਰੀਚੰਦੰ ਸੰਭਾਰੇ ॥
chhuttee moorachhanaa hareechandan sanbhaare |
ਗਹੇ ਬਾਣ ਕਾਮਾਨ ਭੇ ਐਂਚ ਮਾਰੇ ॥
gahe baan kaamaan bhe ainch maare |
After regaining consciousness from the swoon, Hari Chand shot his arrows with unerring aim.
ਲਗੇ ਅੰਗ ਜਾ ਕੇ ਰਹੇ ਨਾ ਸੰਭਾਰੰ ॥
lage ang jaa ke rahe naa sanbhaaran |
ਤਨੰ ਤਿਆਗ ਤੇ ਦੇਵਲੋਕੰ ਪਧਾਰੰ ॥੨੬॥
tanan tiaag te devalokan padhaaran |26|
Whosoever was struck, fell down unconscious, and leaving his body, went to the heavenly abode.26.
ਦੁਯੰ ਬਾਨ ਖੈਂਚੇ ਇਕੰ ਬਾਰ ਮਾਰੇ ॥
duyan baan khainche ikan baar maare |
ਬਲੀ ਬੀਰ ਬਾਜੀਨ ਤਾਜੀ ਬਿਦਾਰੇ ॥
balee beer baajeen taajee bidaare |
He aimed and shot two arrows at the same time and did not care for the selection of his target.
ਜਿਸੈ ਬਾਨ ਲਾਗੈ ਰਹੈ ਨ ਸੰਭਾਰੰ ॥
jisai baan laagai rahai na sanbhaaran |
ਤਨੰ ਬੇਧਿ ਕੈ ਤਾਹਿ ਪਾਰੰ ਸਿਧਾਰੰ ॥੨੭॥
tanan bedh kai taeh paaran sidhaaran |27|
Whosoever was struck and pierced by his arrow, went straight to the other world.27.
ਸਭੈ ਸ੍ਵਾਮਿ ਧਰਮੰ ਸੁ ਬੀਰੰ ਸੰਭਾਰੇ ॥
sabhai svaam dharaman su beeran sanbhaare |
ਡਕੀ ਡਾਕਣੀ ਭੂਤ ਪ੍ਰੇਤੰ ਬਕਾਰੇ ॥
ddakee ddaakanee bhoot pretan bakaare |
The warriors remained true to their duty in the field, the witches and ghosts drank blood to their fill and raised shrill voices.
ਹਸੇ ਬੀਰ ਬੈਤਾਲ ਔ ਸੁੱਧ ਸਿੱਧੰ ॥
hase beer baitaal aau sudh sidhan |
ਚਵੀ ਚਾਵਡੀਯੰ ਉਡੀ ਗ੍ਰਿੱਧ ਬ੍ਰਿੱਧੰ ॥੨੮॥
chavee chaavaddeeyan uddee gradh bradhan |28|
The Birs (heroic spirits), Baitals (ghosts) and Siddhs (adepts) laughed, the witches were talking and huge kites were flying (for meat).28.
ਹਰੀਚੰਦ ਕੋਪੇ ਕਮਾਣੰ ਸੰਭਾਰੰ ॥
hareechand kope kamaanan sanbhaaran |
ਪ੍ਰਥਮ ਬਾਜੀਯੰ ਤਾਣ ਬਾਣੰ ਪ੍ਰਹਾਰੰ ॥
pratham baajeeyan taan baanan prahaaran |
Hari Chand, filled with rage, drew out his bow, he aimed and shot his arrow, which struck my horse.
ਦੁਤੀਯ ਤਾਕ ਕੈ ਤੀਰ ਮੋ ਕੌ ਚਲਾਯੰ ॥
duteey taak kai teer mo kau chalaayan |
ਰਖਿਓ ਦਈਵ ਮੈ ਕਾਨ ਛ੍ਵੈ ਕੈ ਸਿਧਾਯੰ ॥੨੯॥
rakhio deev mai kaan chhvai kai sidhaayan |29|
He aimed and shot the second arrow towards me, the Lord protected me, his arrow only grazed my ear. 29.
ਤ੍ਰਿਤੀਯ ਬਾਣ ਮਾਰਿਯੋ ਸੁ ਪੇਟੀ ਮਝਾਰੰ ॥
triteey baan maariyo su pettee majhaaran |
ਬਿਧਿਅੰ ਚਿਲਕਤੰ ਦੁਆਲ ਪਾਰੰ ਪਧਾਰੰ ॥
bidhian chilakatan duaal paaran padhaaran |
His third arrow penetrated deep into the buckle of my waist-belt.
ਚੁਭੀ ਚਿੰਚ ਚਰਮੰ ਕਛੂ ਘਾਇ ਨ ਆਯੰ ॥
chubhee chinch charaman kachhoo ghaae na aayan |
ਕਲੰ ਕੇਵਲੰ ਜਾਨ ਦਾਸੰ ਬਚਾਯੰ ॥੩੦॥
kalan kevalan jaan daasan bachaayan |30|
Its edge touched the body, but did not caused a wound, the Lord saved his servent.30.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥
rasaaval chhand |
RASAAVAL STANZA
ਜਬੈ ਬਾਣ ਲਾਗ੍ਯੋ ॥
jabai baan laagayo |
ਤਬੈ ਰੋਸ ਜਾਗ੍ਯੋ ॥
tabai ros jaagayo |
When the edge of the arrow touched my body, it kindled my resentment.
ਕਰੰ ਲੈ ਕਮਾਣੰ ॥
karan lai kamaanan |
ਹਨੰ ਬਾਣ ਤਾਣੰ ॥੩੧॥
hanan baan taanan |31|
I took the bow in my hand and aimed and shot the arrow.31.
ਸਬੈ ਬੀਰ ਧਾਏ ॥
sabai beer dhaae |
ਸਰੋਘੰ ਚਲਾਏ ॥
saroghan chalaae |
All the warriors fled, when a volley of arrow was showered.
ਤਬੈ ਤਾਕਿ ਬਾਣੰ ॥
tabai taak baanan |
ਹਨ੍ਯੋ ਏਕ ਜੁਆਣੰ ॥੩੨॥
hanayo ek juaanan |32|
Then I aimed the arrow on a warrior and killed him.32.
ਹਰੀਚੰਦ ਮਾਰੇ ॥
hareechand maare |
ਸੁ ਜੋਧਾ ਲਤਾਰੇ ॥
su jodhaa lataare |
Hari Chand was killed and his brave soldiers were trampled.
ਸੁ ਕਾਰੋੜਰਾਯੰ ॥
su kaarorraraayan |
