ਸਬੈ ਸੂਰ ਲੈ ਕੇ ਸਿਲਾ ਸਾਜ ਸੱਜਿਯੰ ॥੧॥
sabai soor lai ke silaa saaj sajiyan |1|
Then Hussian thundered striking his arms and prepared for attack with all his brave warriors.1.
ਕਰਿਯੋ ਜੋਰ ਸੈਨੰ ਹੁਸੈਨੀ ਪਯਾਨੰ ॥
kariyo jor sainan husainee payaanan |
ਪ੍ਰਥਮ ਕੂਟਿ ਕੈ ਲੂਟ ਲੀਨੇ ਅਵਾਨੰ ॥
pratham koott kai loott leene avaanan |
Hussain assembled all his forces and advanced. At first he plundered the houses of the hill-people.
ਪੁਨਰ ਡਢਵਾਲੰ ਕੀਯੋ ਜੀਤਿ ਜੇਰੰ ॥
punar ddadtavaalan keeyo jeet jeran |
ਕਰੇ ਬੰਦਿ ਕੈ ਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰਾਨ ਚੇਰੰ ॥੨॥
kare band kai raaj putraan cheran |2|
Then he conquered the Raja of Dadhwal and brought him under submission. The sons of the Raja were made slaves.2.
ਪੁਨਰਿ ਦੂਨਿ ਕੋ ਲੂਟ ਲੀਨੋ ਸੁਧਾਰੰ ॥
punar doon ko loott leeno sudhaaran |
ਕੋਈ ਸਾਮੁਹੇ ਹ੍ਵੈ ਸਕਿਯੋ ਨ ਗਵਾਰੰ ॥
koee saamuhe hvai sakiyo na gavaaran |
Then he plundered the Doon thoroughly, none could face the barbarian.
ਲੀਯੋ ਛੀਨ ਅੰਨੰ ਦਲੰ ਬਾਂਟਿ ਦੀਯੰ ॥
leeyo chheen anan dalan baantt deeyan |
ਮਹਾ ਮੂੜਿਯੰ ਕੁਤਸਤੰ ਕਾਜ ਕੀਯੰ ॥੩॥
mahaa moorriyan kutasatan kaaj keeyan |3|
He took away forcibly the foodgrains and distributed them (amongst the soldiers), the big fool thus committed a very bad act.3.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਕਿਤਕ ਦਿਵਸ ਬੀਤਤ ਭਏ ਕਰਤ ਉਸੈ ਉਤਪਾਤ ॥
kitak divas beetat bhe karat usai utapaat |
ਗੁਆਲੇਰੀਅਨ ਕੀ ਪਰਤ ਭੀ ਆਨ ਮਿਲਨ ਕੀ ਬਾਤ ॥੪॥
guaalereean kee parat bhee aan milan kee baat |4|
Some days passed in such acts, the turn of meeting the Raja of Guler came.4.
ਜੌ ਦਿਨ ਦੁਇਕ ਨ ਵੇ ਮਿਲਤ ਤਬ ਆਵਤ ਅਰਰਾਇ ॥
jau din dueik na ve milat tab aavat araraae |
ਕਾਲਿ ਤਿਨੂ ਕੇ ਘਰ ਬਿਖੈ ਡਾਰੀ ਕਲਹ ਬਨਾਇ ॥੫॥
kaal tinoo ke ghar bikhai ddaaree kalah banaae |5|
If he had met (Hussain) for two days more, the enemy would have come here (towards me), but the Providence had thrown a device of discord towards his house.5.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਗੁਆਲੇਰੀਆ ਮਿਲਨ ਕਹੁ ਆਏ ॥
guaalereea milan kahu aae |
ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਭੀ ਸੰਗਿ ਸਿਧਾਏ ॥
raam singh bhee sang sidhaae |
The Raja of Guler came to meet Hussain and with him came Ram Singh.
ਚਤਰਥ ਆਨ ਮਿਲਤ ਭਏ ਜਾਮੰ ॥
chatarath aan milat bhe jaaman |
ਫੂਟਿ ਗਈ ਲਖਿ ਨਜਰਿ ਗੁਲਾਮੰ ॥੬॥
foott gee lakh najar gulaaman |6|
They met Hussain after the four quarters of the days had passed. The slave Hussian become blind in vanity.6.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਜੈਸੇ ਰਵਿ ਕੇ ਤੇਜ ਤੇ ਰੇਤ ਅਧਿਕ ਤਪਤਾਇ ॥
jaise rav ke tej te ret adhik tapataae |
ਰਵਿ ਬਲਿ ਛੁਦ੍ਰ ਨ ਜਾਨਈ ਆਪਨ ਹੀ ਗਰਬਾਇ ॥੭॥
rav bal chhudr na jaanee aapan hee garabaae |7|
Just as the sand becomes heated by the heat of the sun, the wretched sand doth not know the might of the sun and become proud of itself.7.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਤੈਸੇ ਹੀ ਫੂਲ ਗੁਲਾਮ ਜਾਤ ਭਯੋ ॥
taise hee fool gulaam jaat bhayo |
ਤਿਨੈ ਨ ਦ੍ਰਿਸਟ ਤਰੇ ਆਨਤ ਭਯੋ ॥
tinai na drisatt tare aanat bhayo |
Slimilarly the slave Hussain was puffed up with ego, he did not care to notice them.
ਕਾਹਲੂਰੀਆ ਕਟੋਚ ਸੰਗ ਲਹਿ ॥
kaahalooreea kattoch sang leh |
ਜਾਨਾ ਆਨ ਨ ਮੋ ਸਰ ਮਹਿ ਮਹਿ ॥੮॥
jaanaa aan na mo sar meh meh |8|
With the Rajas of Kahlur and Katoch on his side, he considered himself peerless. 8.
ਤਿਨ ਜੋ ਧਨ ਆਨੋ ਸੋ ਸਾਥਾ ॥
tin jo dhan aano so saathaa |
ਤੇ ਦੇ ਰਹੇ ਹੁਸੈਨੀ ਹਾਥਾ ॥
te de rahe husainee haathaa |
(The Raja of Guler and Ram Singh) offered money to Hussain, which they had brought with them.
ਦੇਤ ਲੇਤ ਆਪਨ ਕੁਰਰਾਨੇ ॥
det let aapan kuraraane |
ਤੇ ਧਨਿ ਲੈ ਨਿਜਿ ਧਾਮ ਸਿਧਾਨੇ ॥੯॥
te dhan lai nij dhaam sidhaane |9|
A dispute arose in giving and taking, therefore the Rajas returned to their places with the money.9.
ਚੇਰੋ ਤਬੈ ਤੇਜ ਤਨ ਤਯੋ ॥
chero tabai tej tan tayo |
ਭਲਾ ਬੁਰਾ ਕਛੁ ਲਖਤ ਨ ਭਯੋ ॥
bhalaa buraa kachh lakhat na bhayo |
Then Hussain was enraged and lost the power of discriminating between good and bad.
ਛੰਦ ਬੰਦ ਨਹ ਨੈਕੁ ਬਿਚਾਰਾ ॥
chhand band neh naik bichaaraa |
ਜਾਤ ਭਯੋ ਦੇ ਤਬਹਿ ਨਗਾਰਾ ॥੧੦॥
jaat bhayo de tabeh nagaaraa |10|
He made no other consideration and ordered the beating drum against the Raja of Guler.10.
ਦਾਵ ਘਾਵ ਤਿਨ ਨੈਕੁ ਨ ਕਰਾ ॥
daav ghaav tin naik na karaa |
ਸਿੰਘਹਿ ਘੇਰਿ ਸਸਾ ਕਹੁ ਡਰਾ ॥
singheh gher sasaa kahu ddaraa |
He did not think of any tactical consideration. The hare surrounded the lion for frightening him.
ਪੰਦ੍ਰਹ ਪਹਿਰ ਗਿਰਦ ਤਿਨ ਕੀਯੋ ॥
pandrah pahir girad tin keeyo |
ਖਾਨ ਪਾਨ ਤਿਨ ਜਾਨ ਨ ਦੀਯੋ ॥੧੧॥
khaan paan tin jaan na deeyo |11|
He besieged him for fifteen pahars (about 45 hours) and did not allow the items of food and drink to reach the state.11.
ਖਾਨ ਪਾਨ ਬਿਨ ਸੂਰਿ ਰਿਸਾਏ ॥
khaan paan bin soor risaae |
ਸਾਮ ਕਰਨ ਹਿਤ ਦੂਤ ਪਠਾਏ ॥
saam karan hit doot patthaae |
Being without food and drink, the warriors were filled with ire, the Raja sent the messengers for the Purpose of making peace.
ਦਾਸ ਨਿਰਖ ਸੰਗਿ ਸੈਨ ਪਠਾਨੀ ॥
daas nirakh sang sain patthaanee |
ਫੂਲਿ ਗਯੋ ਤਿਨ ਕੀ ਨਹੀਂ ਮਾਨੀ ॥੧੨॥
fool gayo tin kee naheen maanee |12|
Seeing the Pathan forces around him, the slave Hussain lost his balance and did not consider the request of the Raja.12.
ਦਸ ਸਹੰਸ੍ਰ ਅਬ ਹੀ ਕੈ ਦੈਹੂ ॥
das sahansr ab hee kai daihoo |
ਨਾ ਤਰ ਮੀਚ ਮੂੰਡ ਪਰ ਲੈਹੂ ॥
naa tar meech moondd par laihoo |
He said, “Either give me ten thousand rupees immediately or take death on year head.”
ਸਿੰਘ ਸੰਗਤੀਆ ਤਹਾ ਪਠਾਏ ॥
singh sangateea tahaa patthaae |
ਗੋਪਾਲੈ ਸੁ ਧਰਮੁ ਦੇ ਲਿਆਏ ॥੧੩॥
gopaalai su dharam de liaae |13|
I had sent Sangatia Singh there for making peace (among the chief), he brought Gopal on oath of God.13.
ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨ ਉਨ ਕੀ ਬਨੀ ॥
tin kai sang na un kee banee |
ਤਬ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਚਿਤ ਮੋ ਇਹ ਗਨੀ ॥
tab kripaal chit mo ih ganee |
But he could not reconcile with them then Kirpal thought within his mind:
ਐਸਿ ਘਾਤਿ ਫਿਰ ਹਾਥ ਨ ਐਹੈ ॥
ais ghaat fir haath na aihai |
ਸਬਹੂੰ ਫੇਰ ਸਮੋ ਛਲਿ ਜੈਹੈ ॥੧੪॥
sabahoon fer samo chhal jaihai |14|
That such an opportunity will not be available again, because the circle of time deceives everybody.14.
ਗੋਪਾਲੈ ਸੁ ਅਬੈ ਗਹਿ ਲੀਜੈ ॥
gopaalai su abai geh leejai |
ਕੈਦ ਕੀਜੀਐ ਕੈ ਬਧ ਕੀਜੈ ॥
kaid keejeeai kai badh keejai |
He decided to catch hold of Gopal immediately, either to imprision him or kill him.
ਤਨਕ ਭਨਕ ਜਬ ਤਿਨ ਸੁਨ ਪਾਈ ॥
tanak bhanak jab tin sun paaee |
ਨਿਜ ਦਲ ਜਾਤ ਭਯੋ ਭਟਰਾਈ ॥੧੫॥
nij dal jaat bhayo bhattaraaee |15|
When Gopal got scent of the conspiracy, he escaped to his people (forces).15.
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਮਧੁਭਾਰ ਛੰਦ ॥
madhubhaar chhand |
MADHUBHAAR STANZA
ਜਬ ਗਯੋ ਗੁਪਾਲ ॥
jab gayo gupaal |
ਕੁੱਪਿਯੋ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥
kupiyo kripaal |
When Gopal was gone, Kirpal was filled with anger.
ਹਿੰਮਤ ਹੁਸੈਨ ॥
hinmat husain |
ਜੁੰਮੈ ਲੁਝੈਨ ॥੧੬॥
junmai lujhain |16|
Himmat and Hussain rushed for fighting in the field.16.
ਕਰਿ ਕੇ ਗੁਮਾਨ ॥
kar ke gumaan |
ਜੁੰਮੈ ਜੁਆਨ ॥
junmai juaan |
With great pride, more warriors followed.
ਦੁੰਦਭਿ ਦੱਬਲ ॥੧੭॥
dundabh dabal |17|
The drums and trumpets resounded.17.
ਬੱਜੇ ਨਿਸਾਣ ॥
baje nisaan |
ਨੱਚੇ ਕਿਕਾਣ ॥
nache kikaan |
On the other side, the trumpets also resounded and the horses danced in the battlefield.
ਬਾਹੈ ਤੜਾਕ ॥
baahai tarraak |
ਉੱਠੈ ਕੜਾਕ ॥੧੮॥
autthai karraak |18|
The warriors enthusiastically strike their weapons, creating clattering sound.18.
ਬੱਜੇ ਨਿਸੰਗ ॥
baje nisang |
ਗੱਜੇ ਨਿਹੰਗ ॥
gaje nihang |
The fearless warriors blow their horns and shout loudly.
ਛੁੱਟੈ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ॥
chhuttai kripaan |
ਲਿੱਟੈ ਜੁਆਨ ॥੧੯॥
littai juaan |19|
The swords are struck and the warriors are lying on the ground.19.
