ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ ॥
dhanaasaree mahalaa 1 ghar 1 chaupade |
Dhanaasaree, First Mehl, First House, Chau-Padhay:
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar sat naam karataa purakh nirbhau niravair akaal moorat ajoonee saibhan gur prasaad |
One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:
ਜੀਉ ਡਰਤੁ ਹੈ ਆਪਣਾ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
jeeo ddarat hai aapanaa kai siau karee pukaar |
My soul is afraid; to whom should I complain?
ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣੁ ਸੇਵਿਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥੧॥
dookh visaaran seviaa sadaa sadaa daataar |1|
I serve Him, who makes me forget my pains; He is the Giver, forever and ever. ||1||
ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਨੀਤ ਨਵਾ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saahib meraa neet navaa sadaa sadaa daataar |1| rahaau |
My Lord and Master is forever new; He is the Giver, forever and ever. ||1||Pause||
ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਅੰਤਿ ਛਡਾਏ ਸੋਇ ॥
anadin saahib seveeai ant chhaddaae soe |
Night and day, I serve my Lord and Master; He shall save me in the end.
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮੇਰੀ ਕਾਮਣੀ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ਹੋਇ ॥੨॥
sun sun meree kaamanee paar utaaraa hoe |2|
Hearing and listening, O my dear sister, I have crossed over. ||2||
ਦਇਆਲ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਤਰਾ ॥
deaal terai naam taraa |
O Merciful Lord, Your Name carries me across.
ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sad kurabaanai jaau |1| rahaau |
I am forever a sacrifice to You. ||1||Pause||
ਸਰਬੰ ਸਾਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
saraban saachaa ek hai doojaa naahee koe |
In all the world, there is only the One True Lord; there is no other at all.
ਤਾ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੩॥
taa kee sevaa so kare jaa kau nadar kare |3|
He alone serves the Lord, upon whom the Lord casts His Glance of Grace. ||3||
ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਪਿਆਰੇ ਕੇਵ ਰਹਾ ॥
tudh baajh piaare kev rahaa |
Without You, O Beloved, how could I even live?
ਸਾ ਵਡਿਆਈ ਦੇਹਿ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਤੇਰੇ ਲਾਗਿ ਰਹਾਂ ॥
saa vaddiaaee dehi jit naam tere laag rahaan |
Bless me with such greatness, that I may remain attached to Your Name.
ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ਜਿਸੁ ਆਗੈ ਪਿਆਰੇ ਜਾਇ ਕਹਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
doojaa naahee koe jis aagai piaare jaae kahaa |1| rahaau |
There is no other, O Beloved, to whom I can go and speak. ||1||Pause||
ਸੇਵੀ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਣਾ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਚੰਉ ਕੋਇ ॥
sevee saahib aapanaa avar na jaachnau koe |
I serve my Lord and Master; I ask for no other.
ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਬਿੰਦ ਬਿੰਦ ਚੁਖ ਚੁਖ ਹੋਇ ॥੪॥
naanak taa kaa daas hai bind bind chukh chukh hoe |4|
Nanak is His slave; moment by moment, bit by bit, he is a sacrifice to Him. ||4||
ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਿੰਦ ਬਿੰਦ ਚੁਖ ਚੁਖ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥੪॥੧॥
saahib tere naam vittahu bind bind chukh chukh hoe |1| rahaau |4|1|
O Lord Master, I am a sacrifice to Your Name, moment by moment, bit by bit. ||1||Pause||4||1||
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
dhanaasaree mahalaa 1 |
Dhanaasaree, First Mehl:
ਹਮ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਇਕ ਦਮੀ ਮੁਹਲਤਿ ਮੁਹਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥
ham aadamee haan ik damee muhalat muhat na jaanaa |
We are human beings of the briefest moment; we do not know the appointed time of our departure.
ਨਾਨਕੁ ਬਿਨਵੈ ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣਾ ॥੧॥
naanak binavai tisai sarevahu jaa ke jeea paraanaa |1|
Prays Nanak, serve the One, to whom our soul and breath of life belong. ||1||
ਅੰਧੇ ਜੀਵਨਾ ਵੀਚਾਰਿ ਦੇਖਿ ਕੇਤੇ ਕੇ ਦਿਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
andhe jeevanaa veechaar dekh kete ke dinaa |1| rahaau |
You are blind - see and consider, how many days your life shall last. ||1||Pause||
ਸਾਸੁ ਮਾਸੁ ਸਭੁ ਜੀਉ ਤੁਮਾਰਾ ਤੂ ਮੈ ਖਰਾ ਪਿਆਰਾ ॥
saas maas sabh jeeo tumaaraa too mai kharaa piaaraa |
My breath, my flesh and my soul are all Yours, Lord; You are so very dear to me.
ਨਾਨਕੁ ਸਾਇਰੁ ਏਵ ਕਹਤੁ ਹੈ ਸਚੇ ਪਰਵਦਗਾਰਾ ॥੨॥
naanak saaeir ev kehat hai sache paravadagaaraa |2|
Nanak, the poet, says this, O True Lord Cherisher. ||2||
ਜੇ ਤੂ ਕਿਸੈ ਨ ਦੇਹੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਕਿਆ ਕੋ ਕਢੈ ਗਹਣਾ ॥
je too kisai na dehee mere saahibaa kiaa ko kadtai gahanaa |
If you gave nothing, O my Lord and Master, what could anyone pledge to You?
ਨਾਨਕੁ ਬਿਨਵੈ ਸੋ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਪੁਰਬਿ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਣਾ ॥੩॥
naanak binavai so kichh paaeeai purab likhe kaa lahanaa |3|
Nanak prays, we receive that which we are pre-destined to receive. ||3||
ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਚਿਤਿ ਨ ਕੀਆ ਕਪਟੀ ਕਪਟੁ ਕਮਾਣਾ ॥
naam khasam kaa chit na keea kapattee kapatt kamaanaa |
The deceitful person does not remember the Lord's Name; he practices only deceit.
ਜਮ ਦੁਆਰਿ ਜਾ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ਤਾ ਚਲਦਾ ਪਛੁਤਾਣਾ ॥੪॥
jam duaar jaa pakarr chalaaeaa taa chaladaa pachhutaanaa |4|
When he is marched in chains to Death's door, then, he regrets his actions. ||4||
