ਭਲਾ ਭਯੋ ਯੌ ਮੂੜ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥
bhalaa bhayo yau moorr pukaariyo |
ਜਾਹਿ ਸੁਨ੍ਯੋ ਤਾਹੀ ਗਹਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੧੨॥
jaeh sunayo taahee geh maariyo |12|
The fool said, “It is God’s blessing”, and when the people heart this they beat him up.(12)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਦਸ ਹਜਾਰ ਪਨਹੀਨ ਕੀ ਸਹੀ ਜੁਲਾਹੇ ਮਾਰਿ ॥
das hajaar panaheen kee sahee julaahe maar |
After getting the beating of more than ten thousand shoes,
ਤਾ ਪਾਛੈ ਪਹੁਚਤ ਭਯੋ ਜਹਾ ਹੁਤੀ ਸਸੁਰਾਰਿ ॥੧੩॥
taa paachhai pahuchat bhayo jahaa hutee sasuraar |13|
The weaver reached the house of his in-laws.(13)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਗ੍ਰਿਹ ਜਨ ਕਹਾ ਖਾਹੁ ਨਹਿ ਖਾਵੈ ॥
grih jan kahaa khaahu neh khaavai |
ਭੂਖਨ ਮਰਤ ਨ ਲਜਤ ਬਤਾਵੈ ॥
bhookhan marat na lajat bataavai |
‘The house people offered him food but he did not eat and went to sleep empty stomach.
ਆਧੀ ਰੈਨਿ ਬੀਤ ਜਬ ਗਈ ॥
aadhee rain beet jab gee |
ਲਾਗਤੁ ਅਧਿਕ ਛੁਧਾ ਤਿਹ ਭਈ ॥੧੪॥
laagat adhik chhudhaa tih bhee |14|
When half the night had passed, the hunger tormented him.(l4)
ਲਕਰੀ ਭਏ ਤੇਲ ਘਟ ਫੋਰਿਯੋ ॥
lakaree bhe tel ghatt foriyo |
ਪੀਨੋ ਸਕਲ ਨੈਕ ਨਹਿ ਛੋਰਿਯੋ ॥
peeno sakal naik neh chhoriyo |
Bolding a stick he broke the pitcher and drank all the water.
ਸੂਰਜ ਚੜਿਯੋ ਉਡਗ ਛਪਿ ਗਏ ॥
sooraj charriyo uddag chhap ge |
ਫਾਸਿ ਪਾਨ ਸੋ ਕਊਆ ਲਏ ॥੧੫॥
faas paan so kaooaa le |15|
The Sun rose, the stars went away and he took in his hands the weavers’ wefts.(15)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਤਾਨੀ ਬੇਚਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲੀ ਚਲਿਯੋ ਚਾਕਰੀ ਧਾਇ ॥
taanee bech kripaan lee chaliyo chaakaree dhaae |
Be bartered the wefts, acquired a sword and marched again.
ਮਾਰਤ ਮਾਰਗ ਸਿੰਘ ਜਹ ਤਿਹ ਠਾ ਪਹੁਚ੍ਯੋ ਜਾਇ ॥੧੬॥
maarat maarag singh jeh tih tthaa pahuchayo jaae |16|
Be reached the place where a lion used to plunder the people and eat them.(16)
ਤ੍ਰਸਿਤ ਜੁਲਾਹੋ ਦ੍ਰੁਮ ਚੜ੍ਯੋ ਗਹੈ ਸੈਹਥੀ ਹਾਥ ॥
trasit julaaho drum charrayo gahai saihathee haath |
Being afraid, holding the sword in his hand, he went up the tree.
ਤਰੇ ਆਨਿ ਠਾਢੋ ਭਯੋ ਸਿੰਘ ਰੋਸ ਕੇ ਸਾਥ ॥੧੭॥
tare aan tthaadto bhayo singh ros ke saath |17|
And down there the lion, which was right furious, took his place.(l7)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਸਿੰਘਹਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਜੁਲਾਹੇ ਪਰੀ ॥
singheh drisatt julaahe paree |
ਬਰਛੀ ਕੰਪਤ ਹਾਥ ਤੇ ਝਰੀ ॥
barachhee kanpat haath te jharee |
When the lion looked up at the weaver, he trembled and the sword fell from his hands.
ਮੁਖ ਮੈ ਲਗੀ ਪਿਸਟਿ ਤਰ ਨਿਕਸੀ ॥
mukh mai lagee pisatt tar nikasee |
ਜਨ ਕਰਿ ਕੰਜਕਲੀ ਸੀ ਬਿਗਸੀ ॥੧੮॥
jan kar kanjakalee see bigasee |18|
It went right into the mOUth of the lion and came out ofthe stomach.(18)
ਜਾਨ੍ਯੋ ਸਾਚੁ ਸਿੰਘ ਮਰਿ ਗਯੋ ॥
jaanayo saach singh mar gayo |
ਉਤਰਿਯੋ ਪੂਛਿ ਕਾਨ ਕਟਿ ਲਯੋ ॥
autariyo poochh kaan katt layo |
When he observed that the lion was dead,
ਜਾਇ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੌ ਤਾਹਿ ਦਿਖਾਯੋ ॥
jaae nripat kau taeh dikhaayo |
ਅਧਿਕ ਮਹੀਨੋ ਅਪਨ ਕਰਾਯੋ ॥੧੯॥
adhik maheeno apan karaayo |19|
He came down, cut the ear and the tail and showed to the Raja to claim more wages.(l9)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਏਕ ਸਤ੍ਰੁ ਤਾ ਕੋ ਹੁਤੋ ਚੜਿਯੋ ਅਨੀ ਬਨਾਇ ॥
ek satru taa ko huto charriyo anee banaae |
The Raja had an enemy, who had raided him.
ਸੈਨਾਪਤਿ ਪਚਮਾਰ ਕੈ ਇਹ ਨ੍ਰਿਪ ਦਿਯੋ ਪਠਾਇ ॥੨੦॥
sainaapat pachamaar kai ih nrip diyo patthaae |20|
Reflecting on his bravery Raja appointed him as the supreme commander.(20)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਯਹ ਪਚਮਾਰ ਖਬਰਿ ਸੁਨ ਪਾਈ ॥
yeh pachamaar khabar sun paaee |
ਨਾਰਿ ਜੁਲਾਹੀ ਹੁਤੀ ਬੁਲਾਈ ॥
naar julaahee hutee bulaaee |
When the weaver heard this news, he called his wife.
ਚਿਤ ਮੈ ਅਧਿਕ ਦੁਹੂੰ ਡਰ ਕੀਨੋ ॥
chit mai adhik duhoon ddar keeno |
ਅਰਧ ਰਾਤਿ ਬਨ ਕੋ ਮਗੁ ਲੀਨੋ ॥੨੧॥
aradh raat ban ko mag leeno |21|
Both were terror stricken and, at the pitch of the night, took their way to the jungle.(21)
ਜਬ ਤ੍ਰਿਯ ਸਹਿਤ ਜੁਲਾਹੋ ਭਾਜ੍ਯੋ ॥
jab triy sahit julaaho bhaajayo |
ਤਬ ਹੀ ਘੋਰ ਘਟਾ ਘਨ ਗਾਜ੍ਰਯੋ ॥
tab hee ghor ghattaa ghan gaajrayo |
When the weaver and his wife were running away, the thunder storm approached,
ਕਬਹੂੰ ਚਮਿਕਿ ਬਿਜੁਰਿਯਾ ਜਾਵੈ ॥
kabahoon chamik bijuriyaa jaavai |
ਤਬ ਮਾਰਗ ਕੋ ਚੀਨਨ ਆਵੈ ॥੨੨॥
tab maarag ko cheenan aavai |22|
And amidst the severe lightning, they lost their way.(22)
ਮਗ ਤੈ ਭੂਲਿ ਤਿਸੀ ਮਗੁ ਪਰਿਯੋ ॥
mag tai bhool tisee mag pariyo |
ਜਹ ਨ੍ਰਿਪ ਅਰਿ ਕੋ ਲਸਕਰ ਢਰਿਯੋ ॥
jeh nrip ar ko lasakar dtariyo |
Losing their way they came to the place where the Raja’s enemy were encamping.
ਕੂੰਈ ਹੁਤੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨਹਿ ਆਈ ॥
koonee hutee drisatt neh aaee |
ਤਾ ਮੌ ਪਰਿਯੋ ਜੁਲਾਹੋ ਜਾਈ ॥੨੩॥
taa mau pariyo julaaho jaaee |23|
There was a, well which was not visible to them and the weaver fell in it.(23)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਜਬ ਤਾਹੀ ਕੂੰਈ ਬਿਖੈ ਜਾਇ ਪਰਿਯੋ ਬਿਸੰਭਾਰ ॥
jab taahee koonee bikhai jaae pariyo bisanbhaar |
When he fell in the well, became unconscious,
ਤਬ ਐਸੇ ਤ੍ਰਿਯ ਕਹਿ ਉਠੀ ਆਨਿ ਪਰਿਯੋ ਪਚਮਾਰ ॥੨੪॥
tab aise triy keh utthee aan pariyo pachamaar |24|
Then the woman shoUted, ‘My dear lion killer has fallen there.’(24)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਅੜਿਲ ॥
arril |
Arril
