ਤਿਸੀ ਪੈਂਡ ਹ੍ਵੈ ਆਪੁ ਸਿਧਾਈ ॥੯॥
tisee paindd hvai aap sidhaaee |9|
When the day had gone by, the lady left the place through the same way.(9)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਕਾਜੀ ਔ ਕੁਟਵਾਰ ਪੈ ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਸਾਧਿ ਦਿਖਾਇ ॥
kaajee aau kuttavaar pai nij pat saadh dikhaae |
She had convinced the Quazi, the police-chief and her husband and,
ਪ੍ਰਥਮੈ ਧਨੁ ਪਹੁਚਾਇ ਕੈ ਬਹੁਰਿ ਮਿਲੀ ਤਿਹ ਜਾਇ ॥੧੦॥
prathamai dhan pahuchaae kai bahur milee tih jaae |10|
Then, she left for (the thief) with whom she had entrusted all the fortune.(10)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਸਭ ਕੋਊ ਐਸੀ ਭਾਤਿ ਬਖਾਨੈ ॥
sabh koaoo aisee bhaat bakhaanai |
ਨ੍ਯਾਇ ਨ ਭਯੋ ਤਾਹਿ ਕਰ ਮਾਨੈ ॥
nayaae na bhayo taeh kar maanai |
All the people understood that, for not getting the justice and losing
ਧਨੁ ਬਿਨੁ ਨਾਰਿ ਝਖਤ ਅਤਿ ਭਈ ॥
dhan bin naar jhakhat at bhee |
ਹ੍ਵੈ ਜੋਗਨ ਬਨ ਮਾਝ ਸਿਧਈ ॥੧੧॥
hvai jogan ban maajh sidhee |11|
all the wealth, she had gone to the jungle and become an ascetic.(11)
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਚਾਰ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੦੪॥੧੯੪੬॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau chaar charitr samaapatam sat subham sat |104|1946|afajoon|
104th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (104)(1944)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਅਲਿਮਰਦਾ ਕੌ ਸੁਤ ਇਕ ਰਹੈ ॥
alimaradaa kau sut ik rahai |
ਤਾਸ ਬੇਗ ਨਾਮਾ ਜਗ ਕਹੈ ॥
taas beg naamaa jag kahai |
Alimardan (a king) had a son whom the world knew as Taas Beg.
ਬਚਾ ਜੌਹਰੀ ਕੋ ਤਿਨ ਹੇਰਿਯੋ ॥
bachaa jauaharee ko tin heriyo |
ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਰਿਪੁ ਤਾ ਕੌ ਘੇਰਿਯੋ ॥੧॥
mahaa rudr rip taa kau gheriyo |1|
He (Beg) came across the son of a jeweller and he was overpowered by the god of love.(1)
ਤਾ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਦੇਖਨ ਜਾਵੈ ॥
taa ke dvaare dekhan jaavai |
ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਹ੍ਰਿਦੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
roop nihaar hridai sukh paavai |
He would everyday go to his house and find solace by seeing him.
ਕੇਲ ਕਰੋ ਯਾ ਸੋ ਚਿਤ ਭਾਯੋ ॥
kel karo yaa so chit bhaayo |
ਤੁਰਤੁ ਦੂਤ ਗ੍ਰਿਹ ਤਾਹਿ ਪਠਾਯੋ ॥੨॥
turat doot grih taeh patthaayo |2|
As he felt to make love with him to seek comfort, he immediately sent him his emissary.(2)
ਦੂਤ ਅਨੇਕ ਉਪਚਾਰ ਬਨਾਵੈ ॥
doot anek upachaar banaavai |
ਮੋਹਨ ਰਾਇ ਹਾਥ ਨਹਿ ਆਵੈ ॥
mohan raae haath neh aavai |
The emissary tried hard but Mohan Raae (the boy) would not consent.
ਤਿਹ ਤਾ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
tih taa so ih bhaat uchaariyo |
ਤਾਸ ਬੇਗ ਤਾ ਸੌ ਖਿਝਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੩॥
taas beg taa sau khijh maariyo |3|
When he conveyed the decision to him (Beg), he was perturbed and beat him up.(3)
ਚੋਟਨ ਲਗੇ ਦੂਤ ਰਿਸਿ ਭਰਿਯੋ ॥
chottan lage doot ris bhariyo |
ਮੂਰਖ ਜਾਨਿ ਜਤਨ ਤਿਹ ਕਰਿਯੋ ॥
moorakh jaan jatan tih kariyo |
The emissary became furious on receiving the retribution and,
ਮੋਹਨ ਆਜੁ ਕਹਿਯੋ ਮੈ ਐਹੋ ॥
mohan aaj kahiyo mai aiho |
considering him to be an idiotic, decided to do something.
ਤਾ ਕੌ ਤਾਸ ਬੇਗ ਤੂ ਪੈਹੋ ॥੪॥
taa kau taas beg too paiho |4|
He told Taas Beg, ‘Mohan has consented to come today.’(4)
ਯਹ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਫੂਲਿ ਜੜ ਗਯੋ ॥
yeh sun bain fool jarr gayo |
ਸਾਚ ਬਾਤ ਚੀਨਤ ਚਿਤ ਭਯੋ ॥
saach baat cheenat chit bhayo |
Hearing this, his joy knew no bounds, as he took it to be true.
ਲੋਗ ਉਠਾਇ ਪਾਨ ਮਦ ਕਰਿਯੋ ॥
log utthaae paan mad kariyo |
He sent away the people and started to drink wine.
ਮਾਨੁਖ ਹੁਤੋ ਜੋਨਿ ਪਸੁ ਪਰਿਯੋ ॥੫॥
maanukh huto jon pas pariyo |5|
Although human being, he had embraced the life of an animal.(5)
ਮੋ ਮਨ ਮੋਲ ਮੋਹਨਹਿ ਲਯੋ ॥
mo man mol mohaneh layo |
ਤਬ ਤੇ ਮੈ ਚੇਰੋ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥
tab te mai chero hvai gayo |
(He thought,) ‘My heart is already in the hands of Mohan and I have become his slave since (I saw him).
ਏਕ ਬਾਰ ਜੌ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰੋ ॥
ek baar jau taeh nihaaro |
ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨ ਤਾ ਪੈ ਸਭ ਵਾਰੋ ॥੬॥
tan man dhan taa pai sabh vaaro |6|
‘Who-so-ever has a glimpse of him, sacrifices his own life over him.’(6)
ਬਿਨੁ ਸੁਧਿ ਭਏ ਦੂਤ ਤਿਹ ਚੀਨੋ ॥
bin sudh bhe doot tih cheeno |
ਅੰਡ ਫੋਰਿ ਆਸਨ ਪਰ ਦੀਨੋ ॥
andd for aasan par deeno |
When the emissary judged he was totally intoxicated with wine, he broke an egg and spread it on his bed.
ਭੂਖਨ ਬਸਤ੍ਰ ਪਾਗ ਤਿਹ ਹਰੀ ॥
bhookhan basatr paag tih haree |
ਮੂਰਖ ਕੌ ਸੁਧਿ ਕਛੂ ਨ ਪਰੀ ॥੭॥
moorakh kau sudh kachhoo na paree |7|
He took away his ornaments, the clothes and the turban, and the fool remained unaware.(7)
ਮਦਰਾ ਕੀ ਅਤਿ ਭਈ ਖੁਮਾਰੀ ॥
madaraa kee at bhee khumaaree |
ਪ੍ਰਾਤ ਲਗੇ ਜੜ ਬੁਧਿ ਨ ਸੰਭਾਰੀ ॥
praat lage jarr budh na sanbhaaree |
The intoxication through wine was so intense that, till morning, he did not regain consciousness.
ਬੀਤੀ ਰੈਨਿ ਭਯੋ ਉਜਿਯਾਰੋ ॥
beetee rain bhayo ujiyaaro |
ਤਨ ਮਨ ਅਪਨੇ ਆਪ ਸੰਭਾਰੋ ॥੮॥
tan man apane aap sanbhaaro |8|
When the night had lapsed and the day broke, he managed to control his mind and body.(8)
ਹਾਥ ਜਾਇ ਆਸਨ ਪਰ ਪਰਿਯੋ ॥
haath jaae aasan par pariyo |
ਚੌਕਿ ਬਚਨ ਤਬ ਮੂੜ ਉਚਰਿਯੋ ॥
chauak bachan tab moorr uchariyo |
When his hand fell over his bed, the idiot thought over,
ਨਿਕਟ ਆਪਨੋ ਦੂਤ ਬੁਲਾਯੋ ॥
nikatt aapano doot bulaayo |
ਤਿਨ ਕਹਿ ਭੇਦ ਸਕਲ ਸਮੁਝਾਯੋ ॥੯॥
tin keh bhed sakal samujhaayo |9|
And called over his emissary, who on query made him to understand thus,(9)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
