ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥
raamakalee kee vaar mahalaa 5 |
Vaar Of Raamkalee, Fifth Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਜੈਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੁਣੀਦਾ ਤੈਸੋ ਹੀ ਮੈ ਡੀਠੁ ॥
jaisaa satigur suneedaa taiso hee mai ddeetth |
As I have heard of the True Guru, so I have seen Him.
ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਕਾ ਬਸੀਠੁ ॥
vichhurriaa mele prabhoo har daragah kaa baseetth |
He re-unites the separated ones with God; He is the Mediator at the Court of the Lord.
ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮੰਤ੍ਰੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਦਾ ਕਟੇ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ॥
har naamo mantru drirraaeidaa katte haumai rog |
He implants the Mantra of the Lord's Name, and eradicates the illness of egotism.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨਾ ਮਿਲਾਇਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰੇ ਪਇਆ ਸੰਜੋਗੁ ॥੧॥
naanak satigur tinaa milaaeaa jinaa dhure peaa sanjog |1|
O Nanak, he alone meets the True Guru, who has such union pre-ordained. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਇਕੁ ਸਜਣੁ ਸਭਿ ਸਜਣਾ ਇਕੁ ਵੈਰੀ ਸਭਿ ਵਾਦਿ ॥
eik sajan sabh sajanaa ik vairee sabh vaad |
If the One Lord is my Friend, then all are my friends. If the One Lord is my enemy, then all fight with me.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੇਖਾਲਿਆ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਬਾਦਿ ॥
gur poorai dekhaaliaa vin naavai sabh baad |
The Perfect Guru has shown me that, without the Name, everything is useless.
ਸਾਕਤ ਦੁਰਜਨ ਭਰਮਿਆ ਜੋ ਲਗੇ ਦੂਜੈ ਸਾਦਿ ॥
saakat durajan bharamiaa jo lage doojai saad |
The faithless cynics and the evil people wander in reincarnation; they are attached to other tastes.
ਜਨ ਨਾਨਕਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬੁਝਿਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਪਰਸਾਦਿ ॥੨॥
jan naanak har prabh bujhiaa gur satigur kai parasaad |2|
Servant Nanak has realized the Lord God, by the Grace of the Guru, the True Guru. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਥਟਣਹਾਰੈ ਥਾਟੁ ਆਪੇ ਹੀ ਥਟਿਆ ॥
thattanahaarai thaatt aape hee thattiaa |
The Creator Lord created the Creation.
ਆਪੇ ਪੂਰਾ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਹੀ ਖਟਿਆ ॥
aape pooraa saahu aape hee khattiaa |
He Himself is the perfect Banker; He Himself earns His profit.
ਆਪੇ ਕਰਿ ਪਾਸਾਰੁ ਆਪੇ ਰੰਗ ਰਟਿਆ ॥
aape kar paasaar aape rang rattiaa |
He Himself made the expansive Universe; He Himself is imbued with joy.
ਕੁਦਰਤਿ ਕੀਮ ਨ ਪਾਇ ਅਲਖ ਬ੍ਰਹਮਟਿਆ ॥
kudarat keem na paae alakh brahamattiaa |
The value of God's almighty creative power cannot be estimated.
ਅਗਮ ਅਥਾਹ ਬੇਅੰਤ ਪਰੈ ਪਰਟਿਆ ॥
agam athaah beant parai parattiaa |
He is inaccessible, unfathomable, endless, the farthest of the far.
ਆਪੇ ਵਡ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਆਪਿ ਵਜੀਰਟਿਆ ॥
aape vadd paatisaahu aap vajeerattiaa |
He Himself is the greatest Emperor; He Himself is His own Prime Minister.
ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਕੀਮ ਕੇਵਡੁ ਮਟਿਆ ॥
koe na jaanai keem kevadd mattiaa |
No one knows His worth, or the greatness of His resting place.
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟਿਆ ॥੧॥
sachaa saahib aap guramukh paragattiaa |1|
He Himself is our True Lord and Master. He reveals Himself to the Gurmukh. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਸੁਣਿ ਸਜਣ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੇਰਿਆ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਹੁ ਦਿਖਾਲਿ ॥
sun sajan preetam meriaa mai satigur dehu dikhaal |
Listen, O my beloved friend: please show me the True Guru.
ਹਉ ਤਿਸੁ ਦੇਵਾ ਮਨੁ ਆਪਣਾ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਰਖਾ ਸਮਾਲਿ ॥
hau tis devaa man aapanaa nit hiradai rakhaa samaal |
I dedicate my mind to Him; I keep Him continually enshrined within my heart.
ਇਕਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਹਰਾ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥
eikas satigur baaharaa dhrig jeevan sansaar |
Without the One and Only True Guru, life in this world is cursed.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨਾ ਮਿਲਾਇਓਨੁ ਜਿਨ ਸਦ ਹੀ ਵਰਤੈ ਨਾਲਿ ॥੧॥
jan naanak satigur tinaa milaaeon jin sad hee varatai naal |1|
O servant Nanak, they alone meet the True Guru, with whom He constantly abides. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਚਾ ਮਿਲਣ ਕੀ ਕਿਉ ਪਾਵਾ ਪ੍ਰਭ ਤੋਹਿ ॥
merai antar lochaa milan kee kiau paavaa prabh tohi |
Deep within me is the longing to meet You; how can I find You, God?
ਕੋਈ ਐਸਾ ਸਜਣੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜੋ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਹਿ ॥
koee aisaa sajan lorr lahu jo mele preetam mohi |
I will search for someone, some friend, who will unite me with my Beloved.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੇਲਾਇਆ ਜਤ ਦੇਖਾ ਤਤ ਸੋਇ ॥
gur poorai melaaeaa jat dekhaa tat soe |
The Perfect Guru has united me with Him; wherever I look, there He is.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥
jan naanak so prabh seviaa tis jevadd avar na koe |2|
Servant Nanak serves that God; there is no other as great as He is. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਦੇਵਣਹਾਰੁ ਦਾਤਾਰੁ ਕਿਤੁ ਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ॥
devanahaar daataar kit mukh saalaaheeai |
He is the Great Giver, the Generous Lord; with what mouth can I praise Him?
ਜਿਸੁ ਰਖੈ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਹੀਐ ॥
jis rakhai kirapaa dhaar rijak samaaheeai |
In His Mercy, He protects, preserves and sustains us.
ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਵਸਿ ਸਭਨਾ ਇਕ ਧਰ ॥
koe na kis hee vas sabhanaa ik dhar |
No one is under anyone else's control; He is the One Support of all.
ਪਾਲੇ ਬਾਲਕ ਵਾਗਿ ਦੇ ਕੈ ਆਪਿ ਕਰ ॥
paale baalak vaag de kai aap kar |
He cherishes all as His children, and reaches out with His hand.
ਕਰਦਾ ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥
karadaa anad binod kichhoo na jaaneeai |
He stages His joyous plays, which no one understands at all.
ਸਰਬ ਧਾਰ ਸਮਰਥ ਹਉ ਤਿਸੁ ਕੁਰਬਾਣੀਐ ॥
sarab dhaar samarath hau tis kurabaaneeai |
The all-powerful Lord gives His Support to all; I am a sacrifice to Him.
ਗਾਈਐ ਰਾਤਿ ਦਿਨੰਤੁ ਗਾਵਣ ਜੋਗਿਆ ॥
gaaeeai raat dinant gaavan jogiaa |
Night and day, sing the Praises of the One who is worthy of being praised.
ਜੋ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ਤਿਨੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਗਿਆ ॥੨॥
jo gur kee pairee paeh tinee har ras bhogiaa |2|
Those who fall at the Guru's Feet, enjoy the sublime essence of the Lord. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਭੀੜਹੁ ਮੋਕਲਾਈ ਕੀਤੀਅਨੁ ਸਭ ਰਖੇ ਕੁਟੰਬੈ ਨਾਲਿ ॥
bheerrahu mokalaaee keeteean sabh rakhe kuttanbai naal |
He has widened the narrow path for me, and preserved my integrity, along with that of my family.
ਕਾਰਜ ਆਪਿ ਸਵਾਰਿਅਨੁ ਸੋ ਪ੍ਰਭ ਸਦਾ ਸਭਾਲਿ ॥
kaaraj aap savaarian so prabh sadaa sabhaal |
He Himself has arranged and resolved my affairs. I dwell upon that God forever.
ਪ੍ਰਭੁ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੰਠਿ ਲਾਇਦਾ ਲਹੁੜੇ ਬਾਲਕ ਪਾਲਿ ॥
prabh maat pitaa kantth laaeidaa lahurre baalak paal |
God is my mother and father; He hugs me close in His embrace, and cherishes me, like His tiny baby.
ਦਇਆਲ ਹੋਏ ਸਭ ਜੀਅ ਜੰਤ੍ਰ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ॥੧॥
deaal hoe sabh jeea jantr har naanak nadar nihaal |1|
All beings and creatures have become kind and compassionate to me. O Nanak, the Lord has blessed me with His Glance of Grace. ||1||
