ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਇਕੁ ਦੇਹੁ ਦਰਸੁ ਮਨਿ ਪਿਆਰੁ ॥੨॥
jan naanak mangai daan ik dehu daras man piaar |2|
Servant Nanak begs for this one gift: please bless me, Lord, with the Blessed Vision of Your Darshan; my mind is in love with You. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਸਦਾ ਸੁਖ ॥
jis too aaveh chit tis no sadaa sukh |
One who is conscious of You finds everlasting peace.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਜਮ ਨਾਹਿ ਦੁਖ ॥
jis too aaveh chit tis jam naeh dukh |
One who is conscious of You does not suffer at the hands of the Messenger of Death.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਕਿ ਕਾੜਿਆ ॥
jis too aaveh chit tis ki kaarriaa |
One who is conscious of You is not anxious.
ਜਿਸ ਦਾ ਕਰਤਾ ਮਿਤ੍ਰੁ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਆ ॥
jis daa karataa mitru sabh kaaj savaariaa |
One who has the Creator as his Friend - all his affairs are resolved.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਜਨੁ ॥
jis too aaveh chit so paravaan jan |
One who is conscious of You is renowned and respected.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਬਹੁਤਾ ਤਿਸੁ ਧਨੁ ॥
jis too aaveh chit bahutaa tis dhan |
One who is conscious of You becomes very wealthy.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਸੋ ਵਡ ਪਰਵਾਰਿਆ ॥
jis too aaveh chit so vadd paravaariaa |
One who is conscious of You has a great family.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਨਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰਿਆ ॥੬॥
jis too aaveh chit tin kul udhaariaa |6|
One who is conscious of You saves his ancestors. ||6||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਅੰਦਰਹੁ ਅੰਨਾ ਬਾਹਰਹੁ ਅੰਨਾ ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਗਾਵੈ ॥
andarahu anaa baaharahu anaa koorree koorree gaavai |
Blind inwardly, and blind outwardly, he sings falsely, falsely.
ਦੇਹੀ ਧੋਵੈ ਚਕ੍ਰ ਬਣਾਏ ਮਾਇਆ ਨੋ ਬਹੁ ਧਾਵੈ ॥
dehee dhovai chakr banaae maaeaa no bahu dhaavai |
He washes his body, and draws ritual marks on it, and totally runs after wealth.
ਅੰਦਰਿ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥
andar mail na utarai haumai fir fir aavai jaavai |
But the filth of his egotism is not removed from within, and over and over again, he comes and goes in reincarnation.
ਨੀਂਦ ਵਿਆਪਿਆ ਕਾਮਿ ਸੰਤਾਪਿਆ ਮੁਖਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਹਾਵੈ ॥
neend viaapiaa kaam santaapiaa mukhahu har har kahaavai |
Engulfed in sleep, and tormented by frustrated sexual desire, he chants the Lord's Name with his mouth.
ਬੈਸਨੋ ਨਾਮੁ ਕਰਮ ਹਉ ਜੁਗਤਾ ਤੁਹ ਕੁਟੇ ਕਿਆ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ॥
baisano naam karam hau jugataa tuh kutte kiaa fal paavai |
He is called a Vaishnav, but he is bound to deeds of egotism; by threshing only husks, what rewards can be obtained?
ਹੰਸਾ ਵਿਚਿ ਬੈਠਾ ਬਗੁ ਨ ਬਣਈ ਨਿਤ ਬੈਠਾ ਮਛੀ ਨੋ ਤਾਰ ਲਾਵੈ ॥
hansaa vich baitthaa bag na banee nit baitthaa machhee no taar laavai |
Sitting among the swans, the crane does not become one of them; sitting there, he keeps staring at the fish.
ਜਾ ਹੰਸ ਸਭਾ ਵੀਚਾਰੁ ਕਰਿ ਦੇਖਨਿ ਤਾ ਬਗਾ ਨਾਲਿ ਜੋੜੁ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ॥
jaa hans sabhaa veechaar kar dekhan taa bagaa naal jorr kade na aavai |
And when the gathering of swans looks and sees, they realize that they can never form an alliance with the crane.
ਹੰਸਾ ਹੀਰਾ ਮੋਤੀ ਚੁਗਣਾ ਬਗੁ ਡਡਾ ਭਾਲਣ ਜਾਵੈ ॥
hansaa heeraa motee chuganaa bag ddaddaa bhaalan jaavai |
The swans peck at the diamonds and pearls, while the crane chases after frogs.
ਉਡਰਿਆ ਵੇਚਾਰਾ ਬਗੁਲਾ ਮਤੁ ਹੋਵੈ ਮੰਞੁ ਲਖਾਵੈ ॥
auddariaa vechaaraa bagulaa mat hovai many lakhaavai |
The poor crane flies away, so that his secret will not be exposed.
ਜਿਤੁ ਕੋ ਲਾਇਆ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗਾ ਕਿਸੁ ਦੋਸੁ ਦਿਚੈ ਜਾ ਹਰਿ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥
jit ko laaeaa tith hee laagaa kis dos dichai jaa har evai bhaavai |
Whatever the Lord attaches one to, to that he is attached. Who is to blame, when the Lord wills it so?
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਰਤਨੀ ਭਰਪੂਰੇ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਸੋ ਪਾਵੈ ॥
satigur saravar ratanee bharapoore jis praapat so paavai |
The True Guru is the lake, overflowing with pearls. One who meets the True Guru obtains them.
ਸਿਖ ਹੰਸ ਸਰਵਰਿ ਇਕਠੇ ਹੋਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਹੁਕਮਾਵੈ ॥
sikh hans saravar ikatthe hoe satigur kai hukamaavai |
The Sikh-swans gather at the lake, according to the Will of the True Guru.
ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਮਾਣਕ ਸਰਵਰਿ ਭਰਪੂਰੇ ਖਾਇ ਖਰਚਿ ਰਹੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥
ratan padaarath maanak saravar bharapoore khaae kharach rahe tott na aavai |
The lake is filled with the wealth of these jewels and pearls; they are spent and consumed, but they never run out.
ਸਰਵਰ ਹੰਸੁ ਦੂਰਿ ਨ ਹੋਈ ਕਰਤੇ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥
saravar hans door na hoee karate evai bhaavai |
The swan never leaves the lake; such is the Pleasure of the Creator's Will.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਦੈ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਪਹਿ ਆਵੈ ॥
jan naanak jis dai masatak bhaag dhur likhiaa so sikh guroo peh aavai |
O servant Nanak, one who has such pre-ordained destiny inscribed upon his forehead - that Sikh comes to the Guru.
ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਟੰਬ ਸਭਿ ਤਾਰੇ ਸਭਾ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਛਡਾਵੈ ॥੧॥
aap tariaa kuttanb sabh taare sabhaa srisatt chhaddaavai |1|
He saves himself, and saves all his generations as well; he emancipates the whole world. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਪੰਡਿਤੁ ਆਖਾਏ ਬਹੁਤੀ ਰਾਹੀ ਕੋਰੜ ਮੋਠ ਜਿਨੇਹਾ ॥
panddit aakhaae bahutee raahee korarr motth jinehaa |
He is called a Pandit, a religious scholar, and yet he wanders along many pathways. He is as hard as uncooked beans.
ਅੰਦਰਿ ਮੋਹੁ ਨਿਤ ਭਰਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਤਿਸਟਸਿ ਨਾਹੀ ਦੇਹਾ ॥
andar mohu nit bharam viaapiaa tisattas naahee dehaa |
He is filled with attachment, and constantly engrossed in doubt; his body cannot hold still.
ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਕੂੜੀ ਜਾਵੈ ਮਾਇਆ ਕੀ ਨਿਤ ਜੋਹਾ ॥
koorree aavai koorree jaavai maaeaa kee nit johaa |
False is his coming, and false is his going; he is continually on the lookout for Maya.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਤਾ ਛੋਹੋ ਆਵੈ ਅੰਤਰਿ ਬਹੁਤਾ ਰੋਹਾ ॥
sach kahai taa chhoho aavai antar bahutaa rohaa |
If someone speaks the truth, then he is aggravated; he is totally filled with anger.
ਵਿਆਪਿਆ ਦੁਰਮਤਿ ਕੁਬੁਧਿ ਕੁਮੂੜਾ ਮਨਿ ਲਾਗਾ ਤਿਸੁ ਮੋਹਾ ॥
viaapiaa duramat kubudh kumoorraa man laagaa tis mohaa |
The evil fool is engrossed in evil-mindedness and false intellectualizations; his mind is attached to emotional attachment.
ਠਗੈ ਸੇਤੀ ਠਗੁ ਰਲਿ ਆਇਆ ਸਾਥੁ ਭਿ ਇਕੋ ਜੇਹਾ ॥
tthagai setee tthag ral aaeaa saath bhi iko jehaa |
The deceiver abides with the five deceivers; it is a gathering of like minds.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਾਫੁ ਨਦਰੀ ਵਿਚਦੋ ਕਢੈ ਤਾਂ ਉਘੜਿ ਆਇਆ ਲੋਹਾ ॥
satigur saraaf nadaree vichado kadtai taan ugharr aaeaa lohaa |
And when the Jeweller, the True Guru, appraises him, then he is exposed as mere iron.
ਬਹੁਤੇਰੀ ਥਾਈ ਰਲਾਇ ਰਲਾਇ ਦਿਤਾ ਉਘੜਿਆ ਪੜਦਾ ਅਗੈ ਆਇ ਖਲੋਹਾ ॥
bahuteree thaaee ralaae ralaae ditaa ugharriaa parradaa agai aae khalohaa |
Mixed and mingled with others, he was passed off as genuine in many places; but now, the veil has been lifted, and he stands naked before all.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਜੇ ਸਰਣੀ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਮਨੂਰਹੁ ਕੰਚਨੁ ਹੋਹਾ ॥
satigur kee je saranee aavai fir manoorahu kanchan hohaa |
One who comes to the Sanctuary of the True Guru, shall be transformed from iron into gold.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਪੁਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰ ਸਮਾਨੇ ਅਉਗਣ ਕਟੇ ਕਰੇ ਸੁਧੁ ਦੇਹਾ ॥
satigur niravair putr satr samaane aaugan katte kare sudh dehaa |
The True Guru has no anger or vengeance; He looks upon son and enemy alike. Removing faults and mistakes, He purifies the human body.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਸਨੇਹਾ ॥
naanak jis dhur masatak hovai likhiaa tis satigur naal sanehaa |
O Nanak, one who has such pre-ordained destiny inscribed upon his forehead, is in love with the True Guru.
