ਆਤਮੁ ਜਿਤਾ ਗੁਰਮਤੀ ਆਗੰਜਤ ਪਾਗਾ ॥
aatam jitaa guramatee aaganjat paagaa |
He conquers his soul, following the Guru's Teachings, and attains the Imperishable Lord.
ਜਿਸਹਿ ਧਿਆਇਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸੋ ਕਲਿ ਮਹਿ ਤਾਗਾ ॥
jiseh dhiaaeaa paarabraham so kal meh taagaa |
He alone keeps up in this Dark Age of Kali Yuga, who meditates on the Supreme Lord God.
ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਨਿਰਮਲਾ ਅਠਸਠਿ ਮਜਨਾਗਾ ॥
saadhoo sangat niramalaa atthasatth majanaagaa |
In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, he is immaculate, as if he has bathed at the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.
ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਪਣਾ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸਭਾਗਾ ॥
jis prabh miliaa aapanaa so purakh sabhaagaa |
He alone is a man of good fortune, who has met with God.
ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਸੁ ਏਵਡ ਭਾਗਾ ॥੧੭॥
naanak tis balihaaranai jis evadd bhaagaa |17|
Nanak is a sacrifice to such a one, whose destiny is so great! ||17||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਜਾਂ ਪਿਰੁ ਅੰਦਰਿ ਤਾਂ ਧਨ ਬਾਹਰਿ ॥
jaan pir andar taan dhan baahar |
When the Husband Lord is within the heart, then Maya, the bride, goes outside.
ਜਾਂ ਪਿਰੁ ਬਾਹਰਿ ਤਾਂ ਧਨ ਮਾਹਰਿ ॥
jaan pir baahar taan dhan maahar |
When one's Husband Lord is outside of oneself, then Maya, the bride, is supreme.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁ ਫੇਰ ਫਿਰਾਹਰਿ ॥
bin naavai bahu fer firaahar |
Without the Name, one wanders all around.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੰਗਿ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਹਰਿ ॥
satigur sang dikhaaeaa jaahar |
The True Guru shows us that the Lord is with us.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਰਿ ॥੧॥
jan naanak sache sach samaahar |1|
Servant Nanak merges in the Truest of the True. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਆਹਰ ਸਭਿ ਕਰਦਾ ਫਿਰੈ ਆਹਰੁ ਇਕੁ ਨ ਹੋਇ ॥
aahar sabh karadaa firai aahar ik na hoe |
Making all sorts of efforts, they wander around; but they do not make even one effort.
ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਆਹਰਿ ਜਗੁ ਉਧਰੈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥੨॥
naanak jit aahar jag udharai viralaa boojhai koe |2|
O Nanak, how rare are those who understand the effort which saves the world. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਵਡੀ ਹੂ ਵਡਾ ਅਪਾਰੁ ਤੇਰਾ ਮਰਤਬਾ ॥
vaddee hoo vaddaa apaar teraa maratabaa |
The greatest of the great, infinite is Your dignity.
ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਅਨੇਕ ਨ ਜਾਪਨਿੑ ਕਰਤਬਾ ॥
rang parang anek na jaapana karatabaa |
Your colors and hues are so numerous; no one can know Your actions.
ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੀਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਲਾ ॥
jeea andar jeeo sabh kichh jaanalaa |
You are the Soul within all souls; You alone know everything.
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਤੇਰਾ ਘਰੁ ਭਲਾ ॥
sabh kichh terai vas teraa ghar bhalaa |
Everything is under Your control; Your home is beautiful.
ਤੇਰੈ ਘਰਿ ਆਨੰਦੁ ਵਧਾਈ ਤੁਧੁ ਘਰਿ ॥
terai ghar aanand vadhaaee tudh ghar |
Your home is filled with bliss, which resonates and resounds throughout Your home.
ਮਾਣੁ ਮਹਤਾ ਤੇਜੁ ਆਪਣਾ ਆਪਿ ਜਰਿ ॥
maan mahataa tej aapanaa aap jar |
Your honor, majesty and glory are Yours alone.
ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰੁ ਦਿਸੈ ਜਤ ਕਤਾ ॥
sarab kalaa bharapoor disai jat kataa |
You are overflowing with all powers; wherever we look, there You are.
ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਤੁਧੁ ਆਗੈ ਬਿਨਵਤਾ ॥੧੮॥
naanak daasan daas tudh aagai binavataa |18|
Nanak, the slave of Your slaves, prays to You alone. ||18||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਛਤੜੇ ਬਾਜਾਰ ਸੋਹਨਿ ਵਿਚਿ ਵਪਾਰੀਏ ॥
chhatarre baajaar sohan vich vapaaree |
Your streets are covered with canopies; under them, the traders look beautiful.
ਵਖਰੁ ਹਿਕੁ ਅਪਾਰੁ ਨਾਨਕ ਖਟੇ ਸੋ ਧਣੀ ॥੧॥
vakhar hik apaar naanak khatte so dhanee |1|
O Nanak, he alone is truly a banker, who buys the infinite commodity. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਹਲਾ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਕਬੀਰਾ ਹਮਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਹਮ ਕਿਸ ਹੂ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥
kabeeraa hamaraa ko nahee ham kis hoo ke naeh |
Kabeer, no one is mine, and I belong to no one.
ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ਤਿਸ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥
jin ihu rachan rachaaeaa tis hee maeh samaeh |2|
I am absorbed in the One, who created this creation. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਸਫਲਿਉ ਬਿਰਖੁ ਸੁਹਾਵੜਾ ਹਰਿ ਸਫਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ॥
safaliau birakh suhaavarraa har safal amritaa |
The Lord is the most beautiful fruit tree, bearing fruits of Ambrosial Nectar.
ਮਨੁ ਲੋਚੈ ਉਨੑ ਮਿਲਣ ਕਉ ਕਿਉ ਵੰਞੈ ਘਿਤਾ ॥
man lochai una milan kau kiau vanyai ghitaa |
My mind longs to meet Him; how can I ever find Him?
ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਓਹੁ ਅਗਮੁ ਅਜਿਤਾ ॥
varanaa chihanaa baaharaa ohu agam ajitaa |
He has no color or form; He is inaccessible and unconquerable.
ਓਹੁ ਪਿਆਰਾ ਜੀਅ ਕਾ ਜੋ ਖੋਲੑੈ ਭਿਤਾ ॥
ohu piaaraa jeea kaa jo kholai bhitaa |
I love Him with all my soul; He opens the door for me.
ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਤੁਸਾੜੀਆ ਮੈ ਦਸਿਹੁ ਮਿਤਾ ॥
sevaa karee tusaarreea mai dasihu mitaa |
I shall serve you forever, if you tell me of my Friend.
ਕੁਰਬਾਣੀ ਵੰਞਾ ਵਾਰਣੈ ਬਲੇ ਬਲਿ ਕਿਤਾ ॥
kurabaanee vanyaa vaaranai bale bal kitaa |
I am a sacrifice, a dedicated, devoted sacrifice to Him.
ਦਸਨਿ ਸੰਤ ਪਿਆਰਿਆ ਸੁਣਹੁ ਲਾਇ ਚਿਤਾ ॥
dasan sant piaariaa sunahu laae chitaa |
The Beloved Saints tell us, to listen with our consciousness.
ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਿਸੁ ਨਾਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤਾ ॥੧੯॥
jis likhiaa naanak daas tis naau amrit satigur ditaa |19|
One who has such pre-ordained destiny, O slave Nanak, is blessed with the Ambrosial Name by the True Guru. ||19||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਕਬੀਰ ਧਰਤੀ ਸਾਧ ਕੀ ਤਸਕਰ ਬੈਸਹਿ ਗਾਹਿ ॥
kabeer dharatee saadh kee tasakar baiseh gaeh |
Kabeer, the earth belongs to the Holy, but the thieves have come and now sit among them.
ਧਰਤੀ ਭਾਰਿ ਨ ਬਿਆਪਈ ਉਨ ਕਉ ਲਾਹੂ ਲਾਹਿ ॥੧॥
dharatee bhaar na biaapee un kau laahoo laeh |1|
The earth does not feel their weight; even they profit. ||1||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਮਹਲਾ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਕਬੀਰ ਚਾਵਲ ਕਾਰਣੇ ਤੁਖ ਕਉ ਮੁਹਲੀ ਲਾਇ ॥
kabeer chaaval kaarane tukh kau muhalee laae |
Kabeer, for the sake of the rice, the husks are beaten and threshed.
ਸੰਗਿ ਕੁਸੰਗੀ ਬੈਸਤੇ ਤਬ ਪੂਛੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ॥੨॥
sang kusangee baisate tab poochhe dharam raae |2|
When one sits in the company of evil people, then he will be called to account by the Righteous Judge of Dharma. ||2||
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਆਪੇ ਹੀ ਵਡ ਪਰਵਾਰੁ ਆਪਿ ਇਕਾਤੀਆ ॥
aape hee vadd paravaar aap ikaateea |
He Himself has the greatest family; He Himself is all alone.
ਆਪਣੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪਿ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਤੀਆ ॥
aapanee keemat aap aape hee jaateea |
He alone knows His own worth.
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਉਪੰਨਿਆ ॥
sabh kichh aape aap aap upaniaa |
He Himself, by Himself, created everything.
ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਆਪਿ ਆਪਿ ਵਰੰਨਿਆ ॥
aapanaa keetaa aap aap varaniaa |
Only He Himself can describe His own creation.
ਧੰਨੁ ਸੁ ਤੇਰਾ ਥਾਨੁ ਜਿਥੈ ਤੂ ਵੁਠਾ ॥
dhan su teraa thaan jithai too vutthaa |
Blessed is Your place, where You dwell, Lord.
